Nie bez mojej zgody (2009)

Czas powrócić na łamy i tego bloga. Wiele się pozmieniało, ale nie moja miłość do dobrych filmów :) Postanowiłam wziąć się za siebie, ogarnąć troszkę i zacząć prowadzić ten blog znacznie bardziej systematycznie niż do tej pory! :)

Tym razem chcę Wam opowiedzieć o filmie, który wycisnął ze mnie łzy i trzymał w napięciu przez cały czas...

Przyznam się od razu bez bicia, książki Jodi Picoult (o tym samym tytule) nie czytałam, więc nie będę porównywać, a oceniać tylko i wyłącznie film :)

Tytuł oryginalny: My Sister's Keeper

Reżyser: Nick Cassavetes

Scenariusz: Nick Cassavetes, Jeremy Leven

Produkcja: USA

Data produkcji: 2009

Gatunek: dramat obyczajowy

Czas trwania: 106 minut

Zdjęcia: Caleb Deschanel

Obsada aktorska: Sofia Vassilieva (Kate Fitzgerald), Cameron Diaz (Sara Fitzgerald), 

Abigail Breslin (Anna Fitzgerald)

Film opowiada historię rodziny, która zniewolona jest przez białaczkę Kate. 

Wszystko podyktowane jest pod dyktando choroby. Matka Kate, Sara i jej mąż Brian (Jason Patric) postanawiają nawet "wyhodować" sobie doskonałego dawcę poprzez zapłodnienie in vitro...

Dylematy moralno-etyczne dzielą rodzinę. Sara za wszelką cenę chce uratować Kate, ale czasami zapomina, że ma również inne dzieci, które jej też potrzebują... mają oto stracić swoją siostrę, a jedna z nich, Anna jest wykorzystywana od maleńkości jako dawca... 

Film wgniata w fotel- nie za sprawą wartkiej akcji czy efektów specjalnych, tylko fabułą, która wyciska łzy (o czym już wspomniałam), sprawia, że człowiek na chwilę się zatrzymuje i zadaje sobie pytania: gdzie kończy się granica? ile można poświęcić (i kogo), by ocalić swoje dziecko? Czy należy pozwolić komuś odejść, kiedy można dalej walczyć? Refleksyjny nastrój utrzymywał się u mnie jeszcze dużo dłużej po obejrzeniu tego filmu. Zrobiła na mnie również duże wrażenie gra aktorska (zwłaszcza cudownej Sofii, która gra Kate) i doskonale dobrana muzyka. 

Film razi swoją realnością, pokazuje świat, który wielu widzom nie jest znany, a który dotyka. 

Polecam ten film każdemu, nie ważne czy jesteś kobietą czy mężczyzną, stary czy młody...

Warto! :)

Dziękuję za umilenie seansu mojej siostrze, która tak samo zalewała się łzami, jak ja :D

Moja ocena: 6!

The Runaways (2010)

Na taki film bardzo długo czekałam. Niesamowity, wciągający i pełny muzyki, którą kocham.

Reżyser: Floria Sigismondi

Scenariusz: Floria Sigismondi

Zdjęcia: Benoît Debie

Rok produkcji: 2010

Czas: 106 min

Gatunek: Biograficzny, Dramat, Muzyczny

Produkcja: USA

Obsada: Kristen Stewart (Joan Jett)  

Dakota Fanning (Cherie Currie) 

Michael Shannon (Kim Fowley)

Fabuła filmu opowiada  historię słynnego zespołu muzycznego The Runaways, który został założony 5 sierpnia 1975 roku przez perkusistkę Sandy West, gitarzystkę Joan Jett i Kari Krome, która po nieudanych próbach bycia wokalistką pozostała jedynie wspierającą zespół autorką tekstów. Szczęśliwe dziewczyny prawie natychmiast wypatrzył producent, Kim Fowley, który akurat szukał czegoś “nowego”, czegoś, co mogłoby być hitem np. dziewczyny ubrane w skóry i bieliznę wykonujące ciężkie brzmienie.

...

Pomysł wypalił i grupa w 2 lata później stała się niezwykle popularna. Ich pierwszym przebojem była “Cherry Bomb”, który potem wykonywały inne zespoły. W roku 1979 zespół ostatecznie się rozpad z powodu konfliktów na tle finansowym.

Źródło: strona filmu na filmwebie. 

Film należy też cenić za zdjęcia, które (co mnie coraz bardziej zdumiewa we współczesnym kinie) są coraz bardziej poetyckie, można by rzecz, że nawet metaforyczne. Pełne niedopowiedzeń i cieni. Magia.

Żeby zrozumieć o czym jest film, posłuchajcie:

the_runaways_-_cherry_bomb

Jeśli chodzi o grę osławionej Kristen Stewart i równie sławnej i wdzięcznej Dakoty Fanning to jestem pod wrażeniem. To ich najlepszy film. Nie przepadam za Kristen, ale w tym filmie dała z siebie tak dużo, że należy się jej wielkie brawa. Zresztą tak jak całej obsadzie. Na pewno nie raz obejrzę jeszcze ten film, a gdy (i jeśli w ogóle!) wejdzie do kin- pójdę i na głos będę śpiewać piosenki legend rocka, które uwielbiam.

To by było na tyle. Żałuję, że nie umiem oddać wszystkiego, może po prostu obejrzyjcie ten film sami i sami go oceńcie, naprawdę warto. :)
Moja ocena:  6