Inna notka niż wszystkie.

Witajcie kochani! :)

Ze względu na to, że zbliżają się dużymi krokami Święta Bożego Narodzenia, chciałam Was zapytać:

Jaki jest najlepszy prezent jaki dostaliście w życiu? Może wiążą się z tym jakieś śmieszne, dziwne itp. historie? :)

Może dostaliście jakąś wymarzoną książkę? Co sami najczęściej i najchętniej kupujecie pod choinkę?

A może wręcz odwrotnie, sami robicie prezenty? :)

I jakie tradycje są kultywowane w Waszych rodzinach? :D

Strasznie jestem ciekawa Waszych odpowiedzi! ^^

Joan z Arkadii (serial, 2003)

Kolejną recenzją jest serial TV, który mi się osobiście strasznie spodobał :) Niestety w Polsce nie był jeszcze [?] emitowany. Może kiedyś, kto wie? :)

Tytuł oryginalny.: Joan of Arcadia
Rok produkcji: 2003

Sezony: 2
Gatunek: Dramat, Fantasy, Obyczajowy
Kraj produkcji: USA
Czas trwania odcinka: 45 min

Obsada: Amber Tamblyn (Joan Girardi) 

Michael Welch (Luke Girardi) 

Joe Mantegna (Will Girardi) 

Chris Marquette (Adam Rove)

Serial młodzieżowy "Joan z Arkadii" wyprodukowany w USA, opowiada o przygodach typowej nastolatki - Joan Girardi.Życie zmusiło jej rodzinę do przeprowadzki do Arkadii. Życie Joan komplikuje się jeszcze bardziej, gdy zaczyna rozmawiać z Bogiem.
Bóg spotyka się z główną bohaterką pod różnymi postaciami. Joan otrzymuje od Niego zadania do wypełnienia, które nie zawsze są dla niej w pełni jasne, z czego wynika jej niechęć do ich wykonywania.
Z czasem uczy się, że zadania mają sens, a dzięki ich realizacji może pomóc nie tylko swoim bliskim, ale również obcym osobom.

Osobiście uważam, że jest to bardzo mądry serial i mimo, że pojawiają się w nim wątki 'fantastyczne' to jednak bardzo życiowy. :) Problemy głównej bohaterki wszakże spotykają i nas samych w wieku dorastania, a aktorzy są niesamowicie dobrani :) Polecam każdemu ^^

[Strona serialu na filmweb'ie]

[Oficjalna zagraniczna strona serialu]

Pozdrawiam! :)

Moja ocena: 5

Helena Bonham Carter, krótkie info.

Tym razem notka inna. Były już recenzje filmowe, był i serial to teraz czas na aktorkę :)

Helena Bonham Carter, ur. 26 maja 1966 Golders Green, Londyn, Wielka Brytania.

W Wielkiej Brytanii jest nazywana "angielską różą", ze względu na szczególną, subtelną urodę, arystokratyczne role, głównie w filmach kostiumowych, w których wykazuje niezaprzeczalny talent.

Helena Bonham Carter pochodzi z arystokratycznej rodziny, jest nawet pra pra-wnuczką jednego z brytyjskich premierów. Zadebiutowała w filmie telewizyjnym "A Pattern of Roses" (1983) jako Netty. Pojawiła się też w 2 odcinkach serialu sensacyjnego "Miami Vice" (!) w 1984 roku. Jej debiutem kinowym była rola Lady Jane Grey w filmie historycznym Trevora Nunna "Lady Jane" (1986), opowiadającym tragiczną historię młodziutkiej angielskiej królowej, która panowała zaledwie 9 dni. Helena Bonham-Carter stała się sławna po adaptacji wiktoriańskiej powieści E.M. Forstera "Pokój z widokiem" (1986) Jamesa Ivory'ego, w której wystąpiła jako uparta Lucy Honeychurch, bezskutecznie odrzucająca zaloty pełnego uroku Juliana Sandsa. Po tym sukcesie aktorka nawiązała udaną współpracę ze spółką Merchant-Ivory, pojawiając się w ich kolejnych adaptacjach prozy Forstera, w niewielkiej roli w filmie "Maurice", mniej udanym "Tam, gdzie nie chadzają anioły" (1991) oraz jako Helen Schlegel, zbuntowana przeciwko konwenansom siostra Emmy Thompson, w "Howards End" (1992).

Aktorka prywatnie jest żoną Tima Burtona, hollywoodzkiego reżysera.

Bonham Carter zagrała także w dwóch adaptacjach szekspirowskich: wykreowała nieszczęśliwą, ale świadomą Ofelię w "Hamlecie" (1990) Franco Zeffirellego, u boku Mela Gibsona w roli tytułowej, a w "Nocy Trzech Króli" (1996) wystąpiła jako zakochana w nieodpowiedniej osobie Olivia. W adaptacji nieco odmiennej w klimacie, klasycznej prozy Mary Shelley, mianowicie "Frankensteinie" (1994) Kennetha Branagha, aktorka wcieliła się w narzeczoną doktora, Elizabeth. Za rolę w oryginalnym, choć nieco makabrycznym filmie o życiu rodziny górników, "Margaret's Museum" (1995) przyznano Helenie Bonham Carter International Fantasy Film Award i nagrodę Genie. Aktorka powróciła do filmu kostiumowego w adaptacji powieści Henry'ego Jamesa zatytułowanej "Miłość i śmierć w Wenecji" (1997), gdzie zagrała wyemancypowaną, ale ubogą Kate Croy, która zmusza swojego ukochanego (Linus Roache), żeby uwiódł bogatą amerykańską dziedziczkę, co ma dla nich fatalne konsekwencje. Za tę rolę aktorka otrzymała nominację do Oscara i rekordową liczbę nagród od stowarzyszeń krytyków filmowych: aż 8, między innymi z Bostonu, Londynu, Los Angeles i Toronto.

 Amerykańskim sukcesem aktorki był film "Mighty Aphrodite" (1995) Woody Allena, w którym zagrała samolubną żonę Allena, właścicielkę galerii Armandę Weinrib. Natomiast w kultowym już, przewrotnym filmie Davida Finchera "Podziemny krąg" (1999) aktorka zagrała kobietę fatalną, Marlę Singer, tak jak główny bohater lubującą się w odwiedzaniu grup wsparcia.

Prywatnie Helena Bonham Carter była związana w latach 1994-99 z aktorem i reżyserem Kennethem Branaghem. Świetnie zna język francuski. Teraz jest żoną Tima Burtona :)

Strona aktorki na filmweb'ie: KLIK
Strona fanowska, zagraniczna:KLIK
Polski blog o Helenie: KLIK

Droga do szczęścia, Richard Yates

Jestem dziwnie rozczarowana i zmieszana, mimo iż wcześniej oglądałam film, który powstał na podstawie wyżej wymienionej powieści, do tej pory zastanawiam się kto wpadł na taki idiotyczny pomysł, by w tłumaczeniu powieść, jak i film zatytułować "Droga do szczęścia"? W każdym bądź razie książka również wywarła na mnie mieszane odczucia. Zanim jednak podzielę się z Wami, kilka słów o autorze:

Richard Yates (ur. 3 lutego 1926, zm. 7 listopada 1992), amerykański pisarz, autor powieści i opowiadań.

Urodzony w Yonkers w stanie Nowy Jork Yates pochodził z rozbitej rodziny. Jego rodzice rozwiedli się, kiedy miał trzy lata. Swoje dzieciństwo spędził przeprowadzając cię do różnych miast i domów. Yates po raz pierwszy zainteresował się dziennikarstwem i pisaniem, kiedy uczęszczał do szkoły Avon Old Farms w miejscowości Avon w stanie Connecticut. Po ukończeniu szkoły Yates wstąpił do armii, służąc we Francji i w Niemczech podczas II wojny światowej. W 1946 z powrotem wrócił do Nowego Jorku. Pracował wtedy jako dziennikarz, niezależny Ghost Writer (pisał przemowy dla Prokuratora Generalnego Roberta Kennedy’ego) oraz jako publicysta dla Remington Rand Corporation. Jego kariera pisarska rozpoczęła się w 1961 roku, kiedy została opublikowana jego pierwsza książka Droga do szczęścia (Revolutionary Road). Później był wykładowcą na University of Iowa, Wichita State University, the University of Southern California i the University of Alabama w Tuscaloosa. W 1962 napisał scenariusz do adaptacji książki Williama Styrona Pogrążyć się w mroku (Lie Down In Darkness). Yates był rozwiedziony dwa razy, miał trzy córki: Sharon, Monicę, Ginę. Zmarł w 1992 roku w wyniku komplikacji po operacji na rozedmę płuc w Birmingham w stanie Alabama.

Krótka notka z książki: 

"Poruszająca opowieść o miłości, poświęceniu, utraconych szansach i niespełnionych marzeniach.
Nominacja do prestiżowej National Book Award.
Młode małżeństwo, Frank i April Wheeler, wraz z dwójką dzieci tworzy z pozoru szczęśliwą i kochającą się rodzinę. Jednak pod tym płaszczykiem skrywa się prawdziwe oblicze dwojga ludzi zmuszonych do prowadzenia życia, którego nienawidzą. Nie mogąc znieść przeciętności, jaka ich otacza, decydują się wyjechać do Francji, gdzie mają nadzieję rozwijać swoją wrażliwość artystyczną. Błyskotliwi, piękni i utalentowani, już wkrótce zmuszeni będą położyć na szali swoje nadzieje i ideały, by w ostatecznym rozrachunku zdradzić nie tylko siebie wzajemnie, ale też najlepszą cząstkę własnej natury.
Powieść dawno okrzyknięta w Stanach rodzajem kultowego wzorca, który reżyser Sam Mendes postanowił przenieść na duży ekran, obsadzając w rolach głównych Kate Winslet oraz Leonarda Di Caprio."

Czytałam "Drogę do szczęścia" z dziwnym niedowierzaniem. Tyle emocji, tyle nienawiści potrafi gromadzić w sobie człowiek... tyle nienawiści i kłamstw, które doprowadzają do tragedii. Powieść czyta się łatwo i przyjemnie, opisy są ciekawe, pełne klimatu tamtych lat, dziwnych przecież, pełnych sztuczności i udawania. Każda z postaci jest złożona, naszkicowana trzeźwo i z pewnym dystansem. Doskonale oddany charakter amerykańskiej prowincji lat 50'tych- 60'tych.

Książkę polecam, ale tylko osobom, które nie przeżywały podobnych dramatów w swojej rodzinie...

Nie potrafię więcej o niej napisać... czuję się pusta... a koniec mnie rozczarował, nie sam koniec fabuły, tylko sposób zakończenia powieści... Czuję, że czegoś zabrakło...

Powieść oceniam na 5- :)

W kamiennym kręgu, Lygia Fagundes Telles

"W kamiennym kręgu" znalazłam już całkiem dawno w zapomnianych zbiorach mojej rodzinnej biblioteczki. Zapomniana, czekała najwidoczniej na odpowiedni moment, bym ją odkryła i uratowała od zapomnienia. Może to było przeznaczenie, że akurat teraz, po tylu latach sięgnęłam po nią i zostałam pochłonięta bez reszty? Nie wiem- jedno jest jednak pewne, już na zawsze pozostanie w moim sercu.

Lygia Fagundes Telles (ur. 19 kwietnia 1923 w São Paulo) – brazylijska pisarka.
Już jako nastolatka pisała opowiadania. Pierwszy zbiór opowiadań (Praia Viva) wydała w 1944. Studiowała prawo na uniwersytecie w rodzinnym mieście, pracowała jako urzędnik i wykładowca akademicki. Jej dorobek... obejmuje cztery powieści oraz kilkanaście innych tomów (opowiadania, wspomnienia). W Polsce ukazał się jej debiut powieściowy W podziemnym kręgu (Ciranda de Pedra). Książka na początku lat 80. została przerobiona na serial telewizyjny. Telles była wielokrotnie nagradzana, m.in. w 1974 Nagrodą Jabuti za powieść As Meninas. Jest członkiem Academia Paulista de Letras (od 1982) oraz Academia das Ciências de Lisboa (od 1987).

 Autorka w niesamowicie przejrzysty sposób opisuje losy dziewczynki- Virginii, która mieszka razem z matką- piękną córką sławnych brazylijskich aktorów, chorą psychicznie i Daniela- lekarzem, który opiekuje się chorą matką i pała do niej silnym uczuciem. Z powodu owej, tajemniczej choroby młoda Virginia musi opuścić dom swego "wuja" Daniela i przenieść się do domu swojego ojca, który nigdy nie ma dla niej czasu. Virginia jest zachwycona kosztownym wystrojem, strojami, które otrzymuje i możliwością przebywania ze swoimi starszymi siostrami Oktawią i Bruną- niestety sielanka szybko się kończy i dziewczynka zaczyna rozumieć, że jest w tym domu nie chciana...a jej ojciec skrywa przed nią sekret, o którym wiedzą wszyscy oprócz niej samej...

Powieść wciągnęła mnie od pierwszej stronicy, klimat brazylijskich bogatych posiadłości, ciepło rzeki nieopodal, szum wody w fontannie w rezydencji ojca Virginni- wszystko niemalże mogłam dotknąć, poczuć - tak sugestywna bywa to powieść. Mimo iż sama autorka oszczędna jest w opisach uczuć i miejsc, w jakich się znajdują bohaterowie, wszystko jest precyzyjnie naszkicowane - przeraża nawet realizmem! Postaci są charakterystyczne- każda z nich ma swój niepowtarzalny charakter, każda jest inna. Ogromnie podoba mi się w tej powieści stopniowo narastające napięcie, mistrzowsko budowane do samego końca. 

Polecam każdemu :)
Moja ocena: 5 +