Przelotni kochankowie (2013)

Tytuł oryg.: Los Amantes pasajeros

Reżyseria: Pedro Almodóvar

Scenariusz: Pedro Almodóvar

Muzyka: Alberto Iglesias

Zdjęcia: José Luis Alcaine

Rok produkcji: 2013

Produkcja: Hiszpania

Gatunek: komedia

Czas trwania: 90 min

Obsada: Javier Cámara (Joserra); Carlos Areces (Fajas); Lola Dueñas (Bruna); Cecilia Roth (Norma Boss); Blanca Suárez (Ruth); José María Yazpik (Infant)

Nie spodziewałam się, że spontaniczny wypad do kina z przyjacielem, właśnie na "Przelotnych kochanków", będzie tak doskonałym pomysłem. Film ten potwierdza tylko, jak bardzo jestem zakochana w filmach Almodovara, Almodovara w każdej postaci, nie tylko tej dramatycznej :)

Film opowiada historię pasażerów oraz załogi samolotu, który kurs obrał na Meksyk. Niestety przez niedopatrzenie pracowników naziemnych, samolot zmuszony jest awaryjnie lądować na którymś z hiszpańskich lotnisk... Część pasażerów została odurzona środkami nasennymi, by nie wzbudzać paniki, która by w takiej sytuacji, tylko zaszkodziła. Reszta pasażerów domyśla się, że dzieje się coś złego... a sami Stewardzi próbują rozładować atmosferę podając alkohol, śpiewając... 

Niektórzy dopatrują się w tym filmie odezwy Almodovara, "ku pokrzepieniu serc"- dla nie znających sytuacji w Hiszpanii, przypominam: dopadł ich największy w historii kryzys gospodarczy. Nie chcę rozwodzić się na ten temat, na pewno sam reżyser chciał w pewien sposób jest z rodzimym krajem, poruszył więc wątek bankructwa, przekrętów, drugich szans i w niepowtarzalny sposób dodaje otuchy. 

Film ten, jak dla mnie jest przesympatyczną, czarną komedią. Satyrą na otaczający świat i zachowania ludzkie w czasie sytuacji kryzysowych. Rozbawił mnie do łez, ale i zmusił do refleksji. Każdy film Almodovara posiada drugie dno, które subtelnie ukryte czasem udaje nam się odkryć. Uwielbiam tą warstwowość w jego filmach. Kocham specyfikę kreacji aktorskich, kocham ten niepowtarzalny klimat i każdą z postaci- są soczyste, żywe, pełne pasji.

Już dawno nie bawiłam się tak dobrze na filmie w kinie. Polecam serdecznie, nie tylko fanom reżysera :)

Moja ocena: 6

Kołysanka (2010)

Obejrzałam ten film ostatnio, a że jestem zagorzałą fanką wampirów i wszelkich wampirzych powieści/filmów itp. nie mogłam przegapić zatem i tego filmu! 

Reżyseria: Juliusz Machulski

Scenariusz: Adam Dobrzycki

Zdjęcia: Arkadiusz Tomiak

Produkcja: Polska

Rok: 2010

Czas trwania: 95 minut

Gatunek: Czarna komedia

Obsada: Robert Więckiewicz (Michał Makarewicz) 

Małgorzata Buczkowska (Bożena MAkarewicz) 

Janusz Chabior (Dziadek)

Film opowiada historię rodziny wampirów ( w moim odczuciu fetyszystów!), którzy przybywają na MAzury z nadzieją, że właśnie w jednej z urodziwych mazurskich wsi osiądą na stałe. Wampiry, tak jak ludzie rodzą się, a nie tak jakw  wielu zasłyszanych opowieściach są stwarzani. Wiedzie im się całkiem dobrze- znajdują wymarzony dom w oddaleniu od innych gospodarstw- cisza i spokój. Kłopoty zaczynają się, gdy Policja zaczyna poszukiwać zaginionego Księdza, listonosza czy innych osób z pobliskiej wioski. 

Szkoda, że nie wykorzystano potencjału jaki miała fabuła tego filmu, bo nawet dobra obsada, czy ciekawy pomysł nie uratował tego filmu. Zastanawiam się, czy naprawdę nie stać nas na coś więcej?! Nie mogę napisać nic więcej- jakoś nie umiem się ustosunkować do polskiej kinomatografii- nie oglądam polskich filmów zbyt często. I zdarza się, że to, co obejrzę nie spełnia moich oczekiwań. Nie wiem, co się dzieje w naszym społeczeństwie, ale brakuje mi naprawdę dobrych, polskich filmów... Chyba, że ja po prostu wybieram TE ZŁE filmy? 

Znacie jakieś polskie filmy, które są naprawdę godne obejrzenia? :)

Psst. Wielki plus za promocję moich rodzinnych i pięknych Mazur! :)

Moja ocena: 3

Elvis i Anabelle (2007)

Ten film obejrzałam kilka dni temu i nadal mam go w pamięci (to jest jeden z tych filmów, o których szybko się nie zapomina!). W sumie obejrzałam go przez przypadek- kiedyś trafiłam na pochlebną recenzję tego filmu na jakimś blogu i postanowiłam zaryzykować :)

Tytuł oryginalny: Elvis and Anabelle

Reżyseria: Will Geiger

Scenariusz: nie podane

Zdjęcia: Conrad W. Hall

Produkcja: USA

Rok: 2007

Czas trwania: 60 minut

Gatunek: Dramat, Czarna komedia

Obsada: Blake Lively (Anabelle) 

Max Minghella (Elvis) 

Joe Mantegna (Charlie) 

Mary Steenburgen (Geneva)

Niesamowita historia miłości, która zaczęła się od śmierci. Pewnego dnia, popularna i piękna Anabelle szykowała się do kolejnego konkursu piękności. Żyła od konkursu do konkursu ledwo dbając o to czy coś zje. Ciągle wydawało jej się, że jest za gruba, popadła w bulimię. W dniu, w którym osiągnęła wymarzone zwycięstwo umiera. Trafia do domu pogrzebowego, w którym pracuje Elvis (dom pogrzebowy należy do jego ojca, Charliego). Elvis zauroczony dziewczyną, całuje ją a ta z kolei budzi się, niczym Śpiąca Królewna.
Po tym zdarzeniu Anabelle nie jest już sobą, dręczą ją dziwne myśli- chce wiedzieć, jak to się stało, że nagle się obudziła, gdy według lekarzy zmarła. Ma dość ciągłej gonitwy reporterów, nikt jej nie chce słuchać. Nie chce już być sławna, ani brać udział w konkursach piękności. Pewnej nocy postanawia uciec, a za swój azyl uznaje dom pogrzebowy, do którego trafiła zaraz po śmierci. Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie policja szukająca sławnej przecież postaci. Elvis i Anabelle zaczyna łączyć coś więcej niż przyjaźń i gdy policja odnajduje miejsce pobytu Anabelle ta ucieka razem ze swym nowym towarzyszem. Co się dzieje później? :) Obejrzyjcie sami! :)

Ten film nie opowiada tylko o miłości Anabelle i Elvisa, tylko o czymś głębszym: o dorastaniu do zmian, o wierze w cuda, które w końcu zawsze zdarzają się w najmniej oczekiwanych momentach naszego życia. Film przepięknych, choć bardzo krótki. Świetna gra aktorska, świetne zdjęcia i scenariusz.
Polecam gorąco! :)

Moja ocena: 6!