Jestem klonem!, Enzo Fontana

Co byście zrobili, gdybyście nagle odkryli, że jesteście niesłychanie podobnie do nieżyjącego brata czy siostry? Czy dociekalibyście prawdy? A gdyby prawda okazała się najgorszą z możliwych? Gdyby się okazało, że jesteście  k l o n e m? Główny nasz bohater, Beniamin musi się zmierzyć właśnie z taką prawdą...

Enzo Fontana jest żonaty, ma dwie córki, obecnie mieszka i pracuje między Trento i Ceseną. W 1982 roku w wydawnictwie Spirali opublikował esej Le prigioni dei media. Jest autorem dramatu Labyrinthos (wydanego w 1996 nakładem Guaraldi), a także antologii Mia linfa, mio fuoco. W 1996 roku dom wydawniczy Mondadori wydał jego powieść Tra la perduta gente poświęconą Dantemu, przychylnie przyjętą w szerokich kręgach krytyki i czytelników. W roku 1998 zdobył włoską nagrodę Lo Stellato przyznawaną w kategorii powieści. Wydawnictwo Laterza wydało drukiem jego powieść L’ultimo viaggio di Ulisse. W 1999 roku został uhonorowany Nagrodą Kultury, przyznawaną przez Premiera. Jako komentator współpracuje z dziennikami „L’Adige” oraz „Il Mattino di Bolzano”. Wraz z grupą „Pupi Avati” pracuje nad projektem kinowym poświęconym życiu Dantego, który zostanie wyprodukowany przez telewizję RAI.

Tłumaczenie: Magdalena Bartosik

Tytuł oryginału: Diario di un ragazzo clonato

Wydawnictwo: eSPe, Wydawnictwo Zakonu Księży Pijarów

Data wydania: grudzień 2003

ISBN: 83-89167-49-2

Liczba stron: 200

Cała historia opowiedziana w książce "Jestem klonem!" zaczyna się od wyprawy do Grecji, gdzie uczniowie z wielu krajów Europy odkrywają mitologię w bardziej namacalny sposób... Kastor, ulubieniec nauczyciela greki, ulega wypadkowy. Zrozpaczeni rodzice próbują znaleźć sposób na ocalenie syna, jednakże medycyna jest bezradna. Matka Kastora nie mogąc się z tym pogodzić przekonuje ojca chłopca do podjęcia radykalnych środków: postanawiają sklonować swojego własnego syna... i nadają mu imię Beniamin.

"Jestem klonem!" to opowieść o chłopcu uwikłanym w sieć kłamstw, które bardziej ranią go niż samo odkrycie prawdy... Czytając tą książkę, zastanawiałam się wielokrotnie, jakbym się czuła w sytuacji, w której znalazł się Beniamin... sama myśl o tym mnie przeraża. Ta książka otworzyła mi oczy. I dała bardzo dużo do myślenia. 

Sam styl pisania autora, wydanie i układ książki bardzo mi się spodobały (język przejrzysty i żywy), zwłaszcza fragmenty dzienników Beniamina jak i Kastora przykuły moją uwagę. 

Powieść ma w sobie ogromny ładunek emocjonalny, pełen szeptów i cieni. Etyczne rozważania mieszają się z wyobrażeniami ludzi i historią klonowania...

Muszę przyznać, że na wiele godzin zostałam pochłonięta, nie tyle samą fabułą, ale refleksjami, które wywołała...

Polecam!

Moja ocena: 4+

Za egzemplarz recenzyjny serdecznie dziękuję!

Po zmierzchu, Haruki Murakami

Odkąd pamiętam miałam słabość do literatury japońskiej, mogłam czytać wszystkie powieści z tego kraju- kraju, który mnie urzekł swoją kulturą i klimatem... Haruki Murakami, był jednym z autorów pochodzących z kraju kwitnącej wiśni, który umkną mi i nigdy do tej pory nie czytałam jego powieści, aż do tej pory...

Haruki Murakami (jap. 村上春樹, Murakami Haruki, ur. 12 stycznia 1949 w Kioto) – popularny współczesny japoński pisarz, eseista i tłumacz literatury amerykańskiej.

Wydawnictwo: Muza S.A.

Liczba stron: 200
Format: 145 x 205 mm
Oprawa: twarda
ISBN-13: 978-83-7495-170-8
Wydanie: I
Data wydania: 2007

"Autor opisuje wydarzenia zachodzące w ciągu jednego dnia w Tokio w różnych miejscach tego wielkiego miasta: odwiedzamy nocne restauracje, love hotel, dom na przedmieściach, podziemia wieżowca, w których odbywa się próba zespołu jazzowego, bary. Wśród bohaterów znajdujemy studentkę z dobrej rodziny, chińską prostytutkę i gangstera, studenta grającego na puzonie, byłą zawodniczkę kobiecych zapasów, dziewczynę uciekającą przed zemstą mafii i pracującego nocami tajemniczego informatyka."

Notka pochodzi ze strony: sklep.gildia.pl

Ciężko mi się wypowiedzieć na temat tej książki, nie mam doświadczenia z innymi powieściami tego autora... jednakże muszę przyznać, że powieść mnie urzekła. Powieść ma niesamowicie specyficzną narrację (zapewne nie każdemu przypadnie do gustu), z którą się nigdy do tej pory nie spotkałam. Jakbyśmy oglądali film, ujęcia, kamera... to wszystko jest takie niezwykłe i dziwne... Fabuła rozbita jest na kilkanaście rozdziałów, które opowiadają historię poszczególnych bohaterów- wydarzenia, które się wydarzyły w ciągu jednej nocy w mieście, które nigdy nie zasypia, w mieście, gdzie zawsze jest jasno... Tokio, stolica Japonii, która stała się miejscem akcji powieści jest niezwykła- trafnie naszkicowana, tak jak sami bohaterowie. 

Polecam! :)

Moja ocena: 5 

Vampire Princess Miyu, tom 1, Narumi Kakinouchi

Z mangami zawsze mam tak, że zostawiam je na sam koniec w swoich planach czytelniczych. Są dla mnie odskocznią od wszystkiego i źródłem wielu wrażeń głownie wizualnych :) Jako fanka wampirów i wszelkich demonicznych stworzeń zakochałam się w małej wampirzej strażniczce Miyu wiele lat temu, kiedy to na Hyperze udało mi się obejrzeć anime. Manga jest jednak zupełnie inna...

Narumi Kakinouchi urodziła się 21 marca 1962 roku w prefekturze Osaka, Japonia. Jest mangaką, animatorką, reżyserką, projektantką postaci i reżyserką filmów animowanych.

Po ukończeniu szkoły zaczęła pracę w Studio Beebo pod kierunkiem Tomonori Kogawa,... a następnie przeniosła się do Studio Io, Artland, AIC , gdzie była animatorką, twórcą i reżyserką filmów animowanych w wielu serialach telewizyjnych. Ze względu na jej wspaniałe dzieła sztuki, stała się bardzo popularna nawet poza scena anime i mangi, robiąc ilustracje i projekty znaków dla wielu innych projektów.

Kakinouchi jest żoną reżysera anime Toshiki Hirano.

(zdjęcie pochodzi z google, informacje o autorce z lubimyczytac.pl) 

 Wydawnictwo: JPF

Liczba stron: 200 

 Marzyliście kiedyś o wieczności? O wiecznym, niekończącym się śnie? Ona może go Wam podarować.
Miyu. Tajemnicza dziewczyna, pojawiająca się na trochę coraz to w innej szkole, tak naprawdę jest wampirzą księżniczką, a jednocześnie - strażniczką tego świata, ścigającą zbiegłe z otchłani demony shinma. Te zaś mogą czaić się wszędzie, często podszywając się pod zwykłych ludzi, wiodąc normalne, ludzkie życie. Miyu będzie musiała się sporo napracować, by ich odnaleźć, a przecież od czasu do czasu musi również zaspokoić swoje zwykłe, wampirze pragnienie. Wraz ze swym wiernym druhem, "nawróconym" shinmą Larvą, piękna strażniczka toczy swą niekończącą się krucjatę, pełną tajemnicy, grozy, ale i melancholicznej zadumy nad mroczną stroną istnienia...

(nota ze strony Wydawnictwa JPF)

Historia jest urzekająca. Miyu walczy cały czas ze swoją ludzką naturą i ze swoim przeznaczeniem. Nigdzie nie potrafi zagrzać na dłużej miejsca, jest w tym taka ludzka... Ludziom okazuje litość i przenosi ich w świat, gdzie będą szczęśliwie śnić... Każdy z rozdziałów opowiada o nowych potyczkach z zbłąkanymi shinma... Nieraz Miyu zagłębia się w swoją ludzką przeszłość, wspomina swoją matkę... i los, który został jej narzucony...

Przykładowa karta mangi, ze strony Wydawnictwa JPF.

 Ogromnie podobają mi się wszystkie wykonane rysunki, autorka dba o detale. Jej kreska delikatnie kreśli twarze i oddaje w zdumiewający sposób klimat opowiadanych historii. :)

Niestety manga traci wiele w tłumaczeniu, które momentami była monotonne...

Moja ocena: 5 

 Życzę udanej majówki! :) 

Hellsing, tom 1, Kohta Hirano

Witajcie kochani! Wiem, że już dawno tutaj nie zaglądałam, ale zawirowania w moim życiu sprawiły, że nie mam za bardzo czasu na czytanie powieści. W takim razie czytam mangę :) Pierwszą przeczytaną po bardzo długim czasie jest manga pod tytułem "Hellsing". Dawno temu obejrzałam parę odcinków anime, które powstało na podstawie właśnie tej mangi.* Dziękuję Asi za udostępnienie swoich zasobów :) Zanim przejdę do opisu moich wrażeń, krótkie info o autorze:

Kohta Hirano- mangaka urodzony w Adachi-ku, Tokio, Japonia, największą sławę zdobył dzięki mandze Hellsing.

Historia rozpoczyna się w małej miejscowości na północy Anglii. W omawianej wiosce zaczęły się dziać dziwne rzeczy, po tym jak przybył do niej pewien pastor. Podejrzewano, że jest wampirem, i w tym celu policja próbując przesłuchać omawianego pana skończyła jako pożywienie. Bezradne siły porządkowe zostały wsparte przez organizację Hellsing, która specjalizuje się w usuwaniu tego typu stworów. Do akcji wkracza ich as, i zarazem główny bohater powieści – Alucard, który rozprawia się bez problemów z wcześniej wspomnianym duchownym i ratuje przy okazji od śmierci jedyną ocalałą z całego oddziału zbrojnego, policjantkę Victorię Seras. Jednak nie obyło się bez skutków ubocznych. Od tej chwili młoda, piękna dziewczyna staje się wampirzycą i razem ze swoim nowym mistrzem, jak i całą instytucją Hellsinga zwalcza upiory zagrażające Wielkiej Brytanii.

Więcej nie zdradzę, bo każdemu kto zechce przeczytać tą mangę (ten tom, właściwie) zepsuję tylko zabawę. Napomknę tylko o tym, że już dawno nie byłam zafascynowana fabułą żadnej książki. Przeczytałam od razu, jak tylko wzięłam ją do ręki! :)

Kadr z anime o tym samym tytule. Polecam również!

 Więcej o akcji mangi (ale tylko na własną odpowiedzialność!) można znaleźć na stronie mangi na Wikipedii.

Strasznie podoba mi się nie tylko sama fabuła (w końcu uwielbiam wszelkie historie o wampirach!), ale również sposób narysowania. Przeszkadzał mi troszkę sztywny przekład- wolałabym chyba już czytać tą mangę po angielsku ;)

Strona z mangi. Rozdział 2.

Zatem polecam serdecznie, choć wiem, że nie każdemu odpowiadają mangi czy jakiekolwiek komiksy. Nie mniej polecam! :)

Moja ocena: 5+

* Dla osób, które nie wiedzą nic na ten temat: informacje na temat mang i anime z Wikipedii.