2011-09-11

Trzy Wierzby. Opowieść o przyjaźni, Ann Brashares

Pamiętam, że wieki temu kupiłam tą książkę w Empiku z sentymentu, bowiem "Stowarzyszenie Wędrujących Dżinsów"- serii książek dla młodzieży, których autorką jest Ann Brashares, są jednymi z moich najukochańszych książek. Bałam się rozczarować tą powieścią. Bałam się, że wyrosłam z takich książek... Muszę jednak przyznać, że gdy zaczęłam czytać tą książkę zwątpiłam... aż w końcu całkiem niedawno postanowiłam dać jej drugą szansę. I jestem zachwycona!
Ann Brashares od lat pracuje jako redaktor w branży wydawniczej. Mieszka wraz z mężem i dziećmi w Nowym Jorku. Wciąż ma w swej szafie parę dżinsów z dziesiątej klasy. Niestety, nie są magiczne, więc dawno przestała się w nie mieścić.

Jej debiutancka książka Stowarzyszenie Wędrujących Dżinsów ujrzała światło dzienne feralnego 11 września 2001, ale zbieżność dat z nowojorską tragedią nie zaszkodziła jej popularności.

Tłumaczenie: Barbara Górecka
Tytuł oryginału: 3 Willows. The Sisterhood Grows
Wydawnictwo: Egmont
Data wydania: 2009 (data przybliżona)
ISBN: 9788323774570
Liczba stron: 304


Ama, Jo i Polly były przyjaciółkami od trzeciej klasy, niemalże od dzieciństwa. Cały swój wolny czas spędzały razem ze sobą, bawiąc się i pielęgnując trzy sadzonki wierzby, które posadziły nieopodal wzgórza Pony Hill. Z czasem więzi, które je łączyły rozluźniły się a ich stosunki stały się chłodniejsze.  Gdy przyszło lato, każda z dziewczyn spędza je samotnie, Jo pracując nad morzem w restauracji, Ama wyruszając na obóz, na który wcale się nie zapisała, a Polly podążając za marzeniami wyrusza na obóz dla modelek.
Każda z nich stopniowo dochodzi do pewnej prawdy- nie mogą żyć bez przyjaciół. Zwłaszcza tych prawdziwych, od serca.

„Miłość niekoniecznie wygląda tak, 
jak byśmy się spodziewali.”
{cytat pochodzi z tej książki}

Książka może i nie jest tak przebojowa i ciekawa jak "Stowarzyszenie..." i na początku mnie trochę nudziła, z czasem jednak coraz bardziej wciąga. I wzrusza. Losy przyjaciółek coraz bardziej się komplikują, stają się bardziej wyraziste. Czyta się tą książkę bardzo przyjemnie- nie jest typową, stereotypowo płytką książką dla nastolatek, tylko mądrą i z morałem. Irytowały mnie tylko 'wstawki' dotyczące bohaterek "Stowarzyszenia..."- chciałam i byłam przekonana, że ta książka jest czymś odrębnym, nie wplecionym w świat Leny, Carmen, Tibby i Bridget... Jakoś mi nie pasowały, po prostu. ;)

Moja ocena: 4+

2011-09-09

Pokuta, Anne Rice

Powiem szczerze, że bałam się tej książki (co nie zmienia faktu, że byłam jej niesamowicie ciekawa!). Anne Rice jest moją ulubioną pisarką od gimnazjum- kocham jej książki, kocham mrok i wielowymiarowość jej książek. Mimo to bałam się tej książki, może dlatego, że bałam się że ta książka jest za bardzo religijna, a takich książek nie lubię. Ale na szczęście, Anne Rice pozytywnie mnie zaskoczyła...
O Anne Rice już pisałam w związku z moją poprzednią recenzją jej książki, pt.: "Wampir Vittorio", którą możecie przeczytać tutaj. :)
Tłumaczenie: Grażyna Smosna
Tytuł oryginału: Angel Time
Seria/cykl wydawniczy: Czas Aniołów tom 1
Wydawnictwo: Otwarte
Data wydania: wrzesień 2011
ISBN: 978-83-7515-152-7
Liczba stron: 304


Czasy współczesne. Młody Toby O'Dare, syn matki alkoholiczki i ojca Policjanta, mieszkający w Nowym Orleanie odkrywa w sobie talent,a dzięki pomocy i wielkoduszności nauczycieli muzyki rozwija go grając bez przerwy na ukochanym instrumencie, którym jest lutnia. Wszystko zaczyna się układać, Toby ma szansę spełnić swoje marzenie... Jego los potoczył się jednak inaczej, ucieka z Nowego Orleanu do Nowego Jorku, gdzie poznaje Pana Sprawiedliwego i zostaje wynajętym przez niego płatnym mordercą- Lucky'm. Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie to, że życie zaczyna mu ciążyć. Podczas jednego z morderstw objawia mu się Malachiasz- Anioł, który przynosi mu odkupienie i pewną propozycję...
Wiek XIII. Fluria i jej mąż Meier mają poważne kłopoty. Ich życie i życie żydowskiej społeczności w Norwich jest zagrożone. Przybywa im, jednak z pomocą Brat Toby...

"Pokuta" jest pierwszą powieścią z nowego cyklu stworzonego przez Anne Rice- Czas Aniołów i muszę przyznać, że pokochałam Anioły Rice od razu.  Powieść jest skonstruowana bardzo ciekawie- częste retrospekcje z młodości Toby'ego przybliżają nam jego prawdziwą naturę i dobroć, którą w sobie skrywa, która jest całkowicie odmienna od tej, którą poznajemy od pierwszych stron powieści. Anne Rice zaskoczyła mnie, poruszyła moją duszę, wzruszyła i pokazała naprawdę wysoką klasę. Śmiem stwierdzić, że to jest jej najlepsza powieść od czasów wydania "Wywiadu z wampirem" , czuć w niej lekkość i czyta się ją niezwykle szybko. Średniowieczna Anglia i opisy, które zawarła w książce Anne Rice są naprawdę dobre i szczegółowe. Dzięki temu powieść zyskuje dodatkowy, autentyczny wymiar.

Nie będę ukrywać, że jestem nią zachwycona! :)

Moja ocena: 6

Serdecznie dziękuję za egzemplarz recenzyjny!

2011-09-05

WYNIKI LOSOWANIA!

Witajcie kochani! :)
Bardzo dziękuję za tak żywe zainteresowanie moim skromnym CANDY! :)
Wzięło udział 19 osób:
Z czego wylosowano:
A z tego z kolei wynika, że moje pierwsze blogowe CANDY wygrywa...

SERDECZNIE GRATULUJĘ!!
Proszę o przesłanie adresu na e-mail: mia.89@wp.pl! :)


(Świadkiem całego losowania jest mój ukochany, który dzielnie mi towarzyszył ^^)

PS Przy okazji chciałam Was zaprosić na mojego bloga kulinarnego! :D
K L I K

Szybkie ciasto z malinami.

Witajcie na moim kulinarnym blogu! ^^ 
Po wielu, wielu namowach postanowiłam w końcu go założyć, by dzielić się z Wami swoimi doświadczeniami i pomysłami kulinarnymi! :)

Dzisiaj upiekłam ciasto z malinami. Moja przyszła teściowa ma w swoim ogródku krzaczki tych przepysznych owoców, z których praktycznie nic nie robi nigdy- od czasu do czasu kompot, czy sok... postanowiłam je w końcu wykorzystać i na szybko spłodziłam ciasto z tego przepisu: klik.


Składniki:
5 jajek (osobno białka i żółtka)
140g cukru pudru
200g mąki pszennej
2 kopiaste łyżki mąki ziemniaczanej
1 łyżeczka proszku do pieczenia
3/4 łyżeczki aromatu śmietankowego
szczypta soli
600g malin


1. Wymieszać razem obie mąki i proszek do pieczenia.

2. Białka ubić ze szczyptą soli na sztywną pianę, ciągle miksując, stopniowo dodawać cukier puder, a następnie po jednym żółtku. Dodać aromat śmietankowy i partiami mąkę, bardzo delikatnie mieszając.

3. Ciasto przełożyć do tortownicy o średnicy 24cm wyłożonej papierem do pieczenia, na wierzchu poukładać maliny i delikatnie docisnąć. Piec w temperaturze 160 stopni na funkcji termoobieg przez 60 minut (przed wyjęciem sprawdzić, czy się upiekło, delikatnie naciskając środek, jeśli będzie „galaretowate”, wstawić jeszcze do pieca na 10-15 minut, można z wierzchu przykryć folią spożywczą, żeby za bardzo się nie spiekło).

4. Przed podaniem można posypać cukrem pudrem.



Szczerze powiedziawszy coś dzisiaj nie chciało mi wyjść takie, jak powinno to ciasto... piana nie ubiła się, nie miałam aromatu śmietankowego, więc dodałam waniliowy... i dodałam znacznie więcej malin (za dużo?) :) Muszę przyznać jednak, że wyszło naprawdę dobre! ^^ Czasami sama potrafię się zaskoczyć, zwłaszcza, że zazwyczaj nie używam przepisów ;)

A jakie są Wasze ulubione desery/ciasta z malinami? :)

2011-09-04

Gdzie jest Jennifer?, Anne Cassidy

Najpierw przeczytała tę książkę moja młodsza, trzynastoletnia siostra. Nie mogła się od niej oderwać, choć za czytaniem książek wcale nie przepada. Kończąc ją miała łzy w oczach. Była nią oczarowana i polecała ją swoim koleżankom. Zaintrygowała mnie. I może przez to źle się do niej nastawiłam? 

Anne Cassidy zanim poświęciła się wyłącznie pisarstwu, przez kilka lat pracowała jako nauczycielka. Jej specjalnością są kryminały i dreszczowce dla nastolatków. Napisała aż osiem książek należących do tego gatunku. Pisuje także powieści obyczajowe dla młodych czytelników. Zajmuje się w nich problemami trudnego dzieciństwa i skomplikowanymi życiowymi decyzjami, które muszą podejmować nastolatki. Cassidy świetnie rozumie swoich bohaterów, potrafi głęboko wnikać w ich sprawy i bez względu na wszystko zawsze staje po ich stronie.

Tłumaczenie: Marta Ostrowska
Tytuł oryginału: Looking for JJ.
Wydawnictwo: Stentor
Data wydania: 2007 (data przybliżona)
ISBN: 978-83-89-31594-6
Liczba stron: 267

W wietrzny wiosenny dzień, trzy dziewczynki wybrały się do lasu nieopodal miejscowości Berwick Waters. Wróciły jednak tylko dwie z nich: Lucy, młodsza o rok od pozostałych dwóch dziewczynek i Jennifer- główna i tytułowa zarazem bohaterka. Od tamtego dnia wszystko się zmieniło... 
Alice Tully zamieszkała z Rosie, pracownikiem Opieki Społecznej, z którą od razu nawiązała nić porozumienia i sympatii. Znalazła pracę, a od września miała iść na studia. Kochający mężczyzna, Frankie nie odstępował jej na krok- czy może pragnąć czegoś więcej? Przeszłość jednak nie dawała jej spokoju. Coraz więcej, dziwnych zbiegów okoliczności przypominało jej o wydarzeniach, które rozegrały się sześć lat temu... 

"Gdzie jest Jennifer?" jest historią pełną emocji i nadziei na lepsze życie. Sam pomysł na fabułę jest naprawdę świetny- pełen napięcia, ciekawych postaci i historii, która ciekawi. Rozdziały poprzeplatane są retrospekcjami z życia głównej bohaterki, które pomagają nam zrozumieć w swoim czasie realia całego zajścia, życie dziewczynki, które nigdy nie było stabilne. 
Mimo to jakoś nie mogłam się wciągnąć w tą książkę- zły czas i miejsce? Sama nie wiem... Ta książka ma wszystko, co najlepsze- świetny styl pisarski, pełną napięcia fabułę, która powinna nie pozwolić mi się od niej oderwać... Polubiłam bohaterów i świat, który stworzyła autorka, ale czegoś mi zabrakło- jakiejś iskierki.
Mimo wszystko uważam, że warto po nią sięgnąć :) Zwłaszcza, że z taką historią się jeszcze nigdy nie spotkałam. :)

„Zapomnieć. Takie proste słowo. Gdyby część jej mózgu potrafiła od tak, po prostu wymazać informację bez śladu. Tak jak zapomniała o drobiazgach: wysłaniu życzeń, oddaniu książki do biblioteki, kupieniu pasty do zębów podczas zakupów w supermarkecie. Z wielkimi wydarzeniami nie jest już jednak tak łatwo. Wyryły się w pamięci na zawsze. Żyją w tkankach mózgu, pod skórą, we krwi. Zwinięte w kłębek, drzemią w nieświadomości, do czasu, aż coś je zbudzi. Ni stąd ni zowąd wspomnienia ożywają, wypełniając głowę obrazami przeszłości.”
{cytat pochodzi z tej książki}

Moja ocena: 4

Za egzemplarz serdecznie dziękuję!

PS Przypominam, że do dzisiaj można zapisywać się na moje losowanie! :) KLIKNIJ i spróbuj szczęścia! :)
Follow