Całując grzech, Kari Arthur

Moda na paranormalne romanse trwa w najlepsze. Pamiętam dobrze, gdy zaczęło się to zjawisko. Byłam zaciekawiona. Moją miłość do wampirów zna każdy, kto choć trochę mnie zna, bądź śledzi to poletko moich myśli wszelakich. Dlatego skusiłam się na przeczytanie "Wschodzącego księżyca". Pamiętam to wrażenie przesytu seksualnością do tego stopnia, że aż mdliło. Dlatego długo zwlekałam z decyzją o przeczytaniu kontynuacji. Ale potrzebowałam czegoś luźniejszego, czegoś, co nie przytłoczy mnie myślami. Takie książki nadają się do tego najlepiej. Dostarczają rozrywkę, przede wszystkim. Mimo to byłam zaskoczona, bo jak się okazuje, "Całując grzech" już nie jest utkana tylko ze scen erotycznych i szczątkowej fabuły. 

Tytuł oryginału: Kissing Sin

Tłumaczenie: Kinga Składanowska

Seria: Zew nocy, tom 2

Wydawnictwo: Instytut Wydawniczy Erica

Data wydania: 14 czerwca 2011

ISBN: 978-83-62329-25-0

Liczba stron: 440

Riley Jenson znowu wpada w tarapaty. Budzi się naga, cała umazana krwią w miejscu, którego nie zna. Na dokładkę nic nie pamięta. Ponadto zostaje zaatakowana przez stwory, które są najwyraźniej laboratoryjnie wyhodowanymi maszynami do zabijania. Cudem unika śmierci. Umyka ze zmiennokształtnym Kadem. A to dopiero początek walki o przetrwanie i z własnymi myślami. Riley, bowiem czuje, że nie wszystkie sprawy uczuciowe da się łatwo wymazać, zakończyć pewne etapy szybko i stanąć na nogi. Wszystko zaczyna się komplikować...

Jak już wspomniałam wcześniej, nie jest to książka wyższych lotów. Jest jednak na tyle ciekawa, zabawna, relaksująco wciągająca, że spędziłam z nią te kilka chwil, bez poczucia straty czasu. Ilość erotyzmu ograniczona jest do minimum, które nie razi, nie nudzi, a dodaje kolorytu, który tak bardzo określa osobowość głównej bohaterki. 

W tej książce lubię świat przedstawiony, lubię współgrające ze sobą gatunki paranormalne. Wampiry, Wilkołaki, Zmiennokształtni... Koegzystują, każde ma zakorzenione stereotypu na temat innych. Własne cechy charakterystyczne. Riley zdaje się je, poniekąd łączyć, będąc sama dla siebie, jak i dla czytelnika zagadką, którą odkrywa się powoli na kartach powieści.

"Całując grzech" to książka o wartkiej akcji, nie pozwalająca na ani minutę nudy. Prosty, czytelny język. Konstruowanie fabuły opartej głównie na dialogach (które, notabene są mistrzowskie), odrywa od myśli. Jest to książka, którą czyta się, kiedy wszystkie inne są zbyt ciężkie, kiedy ma się ochotę na coś lżejszego kalibru, ale nie na coś, co będzie nużącą wydmuszką, pozostawiającą niesmak. 

Polecam, dla osób, którym paranormal romance nie jest straszny i szukają czegoś lekkiego, na oderwanie się od ciężkiej rzeczywistości.

Inna, sezon 1

Tytuł oryginalny: Awkward.

Twórca: Lauren Iungerich

Muzyka: Brad Joseph Breeck

Zdjęcia: Steve Gainer, Eric Haase

Rok produkcji: 2011/2012

Produkcja: USA

Gatunek: serial tv, komedia

Czas trwania: 20 minut

Obsada: Ashley Rickards (Jenna Hamilton), Beau Mirchoff (Matty McKibben), Brett Davern (Jake Rosati), Nikki Deloach (Lacey Hamilton) i inni.

Potrzebowałam wytchnienia od ciągłego chaosu w moim życiu. Potrzebowałam czegoś, co w jakimś, minimalnym choćby sposobie pozwoli mi zapomnieć o swoich problemach osobistych. Siostra namówiła mnie na obejrzenie pierwszego sezonu "Innej" jakiś czas temu. Skończywszy pierwszy sezon (i zacząwszy drugi) postanowiłam podzielić się moimi refleksjami na temat tego serialu.

Jenna jest jedną z typowym amerykańskich nastolatek- wolałaby nie wyróżniać się niczym. Schować się w tłumie, żyć w spokoju. Niestety, jest życiowym pechowcem. Przez głupi wypadek cała szkoła huczy od plotek na temat jej rzekomej próby samobójczej. Chłopak, w którym jest zadurzona nie chce 'upublicznić' ich związku- woli, by nadal pozostał tajemnicą. Seria dziwnych zdarzeń prowadzić do momentu balu zimowego, w którym nasza bohaterka wreszcie zaczyna być w pełni szczęśliwa.

"Inna" to serial, który skierowany jest głównie do nastolatek. Poruszane są w nim typowe dla nastolatek problemy, problemy ukazywane z perspektywy dziewczyny. Wiele osób może się w pewnym stopniu utożsamiać się z bohaterką. Mnie urzekł charakter Jenny i jej przyjaciółek- każda inna, każda mająca całkiem różne problemy, a jednocześnie tak dziwnie bliska. 

Może nie stałam się fanką serialu, ale z pewnością jest to jedna z lepszych produkcji dla nastolatek z kategorii seriali obyczajowych i komediowych zarazem. Bardzo dobry obraz współczesnej młodzieży- nie tylko tej amerykańskiej.

Nigdy, chyba nie wyrosnę z tego typu filmów/seriali. Przypominają mi one moje własne szkolne czasy i problemy z jakimi i ja, przecież, również się borykałam. Seriale, których akcja toczy się w szkole, tak jak i filmy są w moim osobistym rankingu zawsze wysoko, ot taki dziwny sentyment :)

Polecam, zwłaszcza nastolatkom, ale i nie tylko.  Każdy może znaleźć tutaj coś dla siebie :)

Moja ocena: 4

Bóg nas nienawidzi, Hank Moody

Jestem jedną z tych osób, które serial "Californication", na podstawie którego powstała ta książka, lubią, czasem oglądają i dobrze znają bohaterów, klimat panujący w każdym prawie odcinku. Nie należę jednak do grona zafascynowanych tym serialem, jestem raczej cichym obserwatorem - lubię sobie od czasu, do czasu obejrzeć odcinek serialu, ale nic poza tym. Dlaczego więc wybrałam tę książkę? Z czystej i niekłamanej ciekawości. Jaka jest to książka? Ile w niej jest serialu? I ile w niej jest z tego szalonego klimatu serialu? Muszę przyznać się, że nie mogłam się za nią zabrać. Po pierwszych kilku stronach, odłożyłam ją na dłuższą chwilę... ale gdy zaczęłam ponownie czytać, przepadłam... 

O autorze nie jestem w stanie zbyt wiele napisać. Jest on bowiem (przynajmniej wymieniony z imienia i nazwiska) postacią fikcyjną- bohaterem, zarazem serialu jak i tej powieści. 

Tłumaczenie: Maksymilian Tumidajewicz 

Tytuł oryginału: God Hates Us All

Wydawnictwo: Sine Qua Non

Data wydania: październik 2010

ISBN: 978-83-931575-0-1

Liczba stron: 210

Główny bohater, to młody chłopak, który za wszelką cenę chce zmienić coś w swoim życiu. Jego życie studenckie skończyło się po pierwszym semestrze, a jego kariera w gastronomii bardzo szybko stała się udręką. Po zerwaniu z nader pobudliwą i szaloną dziewczyną (która zaatakowała go nożem), postanawia wyjechać do Nowego Jorku. Gdy dostaje posadę jako diler, tzw. Twarz, jego życie zaczyna się zmieniać. Alkohol, przygodny seks i dziewczyna, dla której można zrobić naprawdę wszystko... tylko coś znowu zaczyna się psuć, coś zaczyna przeszkadzać w zdobyciu tego upragnionego szczęścia... 

Bieg wydarzeń tej książki bywa zawrotny. W jednej chwili jesteśmy na meczu koszykówki, a w następnej gonimy na przedmieścia. Życie w Nowym Jorku z pewnością do spokojnych nie należy. To jest jeden z plusów tej książki- człowiek skacząc z rozdziału na rozdział, z wydarzenia na wydarzenie nie nudzi się podczas czytania, wsiąka w świat miasta nocą. W świat, który zupełnie nie przypomina tego, który na co dzień widujemy na ulicach. Jest to świat kontrastów i sztuczności- każdy bowiem udaje. Zakładamy maski, by ukryć tożsamość, by ukryć nałóg, czy obsesję... 

Książka ta, w pewnym sensie jest doskonałym świadectwem naszych czasów. Szalonych, porywczych i buńczucznych młodych lat, kiedy wydaje nam się, że możemy wszystko. I jednocześnie jest to historia o przemianie człowieka. O dojrzewaniu do podjęcia pewnych decyzji. Okraszona ironią i sarkazmem w czystej postaci. Humor występujący w tej książce jest dosyć specyficzny, nie każdemu pewnie przypadnie do gustu.

Zaskoczyła mnie ta książka. Z początku wydawało mi się, że strzeliłam kulą w płot wybierając ją do recenzji, ale w miarę czytania moje nastawienie ulegało zmianie- znalazłam w niej pewną głębię, zaczęłam doceniać obraz jaki przede mną maluje. I zaczęło mi się naprawdę podobać.

"Mam dwadzieścia lat - zaczynam. - Mówią, że w tym wieku człowiek powinien odnajdywać swoje miejsce w świecie. Trzymam ich za słowo. Idę za głosem serca. Zajmuję się tym co mnie pociąga. Podążam tam, dokąd prowadzi mnie wanderlust."

Polecam, ale nie tym, którzy serial znają i uwielbiają- mogą się bowiem lekko zawieść, z serialowego Hanka Moody'ego  jest tu niewiele. Troszkę mniej tego jego specyficznego humoru. Niemniej jest to ciekawa pozycja, doskonała na letnie wieczory. Lekka z nutką głębi, tak jak lubię :)

Moja ocena: 4

Za egzemplarz serdecznie dziękuję!

Zimne serca, Gunnar Staalesen

Czym się kierujemy sięgając po tego typu książki? Ciekawością? Chęcią zmierzenia się z zagadką zabójstwa/kradzieży? Czy też może oczekujemy po takiej lekturze dreszczyka emocji? Ja sięgam po ten gatunek stosunkowo rzadko. Wybieram te pozycje, które oprócz pewnego problemu ukazują również specyfikę danego miejsca i w ciekawy sposób przedstawiają daną historię... I tym razem tak było. Moja intuicja mnie nie zawiodła.

Gunnar Staalesen, norweski pisarz, autor powieści kryminalnych. Staalesen studiował języki angielski i francuski oraz literaturoznawstwo. Od 1970 r. pisze powieści kryminalne. Spośród książek Saalesena największą popularność zyskała seria, w której pojawia się prywatny detektyw Varg Veum, stylistycznie nawiązująca do klasycznych powieści kryminalnych Raymonda Chandlera i Rossa Macdonalda. Powieści Staalesena stały się kanwą kilku filmów.

Literatura norweska czy też ogólnie skandynawska, chyba zawsze będzie mi się kojarzyć z najlepszymi kryminałami. Nikt inny nie potrafi w tak znakomity sposób zachęcić mnie, totalnego laika, do przeczytania danej pozycji. Dlatego też, gdy dostałam możliwość przeczytania "Zimnych serc", wiedziałam, że nie będę żałować. Może to dziwnie zabrzmieć, ale narodziła się we mnie pewność, że nie będę rozczarowana.

Tłumaczenie: Agata Beszczyńska
Tytuł oryginału: Kalde hjerter
Seria: Varg Veum tom 16
Wydawnictwo: Słowo/Obraz Terytoria
Data wydania: październik 2010
ISBN: 978-83-7453-995-1
Liczba stron: 288

Varg Veum, prywatny detektyw dostaje kolejne zlecenie. Tym razem ma odszukać prostytutkę, która zaginęła kilka dni po odrzuceniu pewnych, agresywnych klientów. Miało to być rutynowe, niemalże zlecenie. Okazało się jednak, że cała ta sprawa jest znacznie bardziej skomplikowana... Komitet sąsiedzki, narkotyki i zaginięcie dwóch osób ze sobą spokrewnionych - Veum zdecydowanie nie był na to przygotowany podejmując kolejne zlecenie...

Varg Veum był kiedyś pracownikiem socjalnym, pomagał rodzinom i ratował dysfunkcyjne rodziny przed upadkiem. To widać i w tym tomie. Angażuje się w sprawę bardzo emocjonalnie, zwłaszcza jak dowiaduje się przeszłości zaginionych... Każda strona przynosi nam kolejne fakty, które pod koniec książki łatwo połączyć ze sobą, choć przyznam się szczerze, że zakończenie troszkę mnie zaskoczyło. Nie tego się spodziewałam, co jest oczywiście dużym plusem! 

"Zimne serce" to nie tylko, kolejna opowieść kryminalna, których na rynku wydawniczym (nie tylko polskim, ale i światowym) jest pełno. Jest to przede wszystkim (w moim odczuciu) opowieść o krzywdach ludzkich, których mogą dopuścić się najbliżsi. O tym, że na zewnątrz wszystko potrafi wyglądać idealnie, bez skaz... a w środku może być pełne zgnilizny i goryczy. Jak trudno jest osobom postronnym zauważyć, gdy coś zaczyna się dziać złego w, przecież idealnych domach... Jak bardzo jesteśmy ślepi i nie zauważamy subtelnych symptomów... 

Powieść Gunnara Staalesena to kryminał z nutką nostalgii. Akcja powieści jest dynamiczna, dzięki czemu czytelnik się nie nudzi. Doskonale rozłożone napięcie i skomponowana fabuła, wyważona i pełna tego, co lubię- elementów, które skłaniają do refleksji i elementów, które potrafią mnie rozbawić, ale także i w jakimś stopniu wystraszyć. Mimo tego, czegoś mi brakowało. Czegoś cięższego, by ta książka mogła na dłużej zapisać się w mojej pamięci. Myślę jednak, że dla czytelnika, który chciałby sięgnąć po lekturę, która jest lekko napisana i ma przynieść, głównie rozrywkę, będzie idealna! :)

Moja ocena: 4

Za egzemplarz serdecznie dziękuję!

Mój tydzień z Marilyn, Colin Clark

Marilyn Monroe jest jedną z największych ikon kina, minionego wieku. Swoją grą aktorską bawiła i wzruszała miliony. Ale jaka była, gdy między ujęciami zamykała się w swojej garderobie? Kim była tak naprawdę? Może tak książka na wszystkie te pytania nie odpowiada, ale pokazuje nam jednoznacznie inny sposób patrzenia na tą utalentowaną kobietę. Colin Clark w swoich wspomnieniach ukazuje nam kobietę, która przytłoczona nadmiarem sławy, szuka ratunku. Taką Marilyn poznał i taką opisał.

Colin Clark (9 października 1932 – 17 grudnia 2002) był brytyjskim pisarzem i twórcą filmowym, specjalizującym się w produkcjach kinowych i telewizyjnych propagujących sztukę. Był synem Lorda Clarka z Saltwood (Sir Kenneth Clark, historyk sztuki) i młodszym bratem Alana Clarka, konserwatywnego polityka i historyka wojskowości, z którym nie utrzymywał jednak dobrych stosunków.

Tłumaczenie: Matylda Biernacka

Tytuł oryginału: My week with Marilyn

Wydawnictwo: Znak

Data wydania: luty 2012

ISBN: 978-83-240-1921-2

Liczba stron: 192

Książka ta jest zapisem tygodnia z życia autora, w czasie jego pracy przy powstawaniu filmu "Książę i aktoreczka" (na podstawie sztuki Terence'a Rattigana) w reżyserii Laurence'a Oliviera. Film ten pozwolił autorowi poznać Marilyn z całkiem innej strony, jako kobietę borykającą się ze sławą, zmęczoną ciągłą gonitwą i niemożnością, niemalże decydowania o sobie samej. Jest ledwo po ślubie z autorem Arturem Millerem, ich małżeństwo już, na samym początku zdaje się nie układać. Film i wyjazd do Anglii w czasie ich miesiąca miodowego wydaje się nie być dobrym pomysłem. Dni wloką się mozolnie. Colin staje się osobom, której Marilyn ufa. A on zrobi dla niej wszystko.

"Mój tydzień z Marilyn" jest książką, którą czyta się bardzo szybko. Wciąga od pierwszych stronic, bowiem bije z nich jakaś piękna prostota. Mimo, że życie Marilyn nie było proste ani przyjemne - piętno, które nad nią cały czas się unosiło, ciążyło jej. Nie wiedziała komu ufać, komu może powierzyć swoje życie. Ciężko było jej w obcym kraju. Colin był jej podporą. I to się wyczuwa z każdej strony.

Do książki dołączony jest aneks, w którym autor zawarł list, który napisał do przyjaciela z Portugalii, po tygodniu, który spędził w towarzystwie Marilyn Monroe. Poświadcza on, jak wielkie wywarła na nim wrażenie.

Książka spodobała mi się nie tylko ze względu na samą Marilyn, której fanką jestem od dziecka, ale dlatego też, że mogłam, choć na chwilę poczuć klimat kina z tamtej epoki. Kina, które miało sobie magię i klimat, który tworzyli sami aktorzy, nie efekty specjalne...

Polecam, zwłaszcza miłośnikom Marilyn.

Co do filmu: obejrzałam go, urzekł mnie, ale radzę najpierw sięgnąć po książkę- film jest prawie identyczny, różni się tylko szczegółami :)

Moja ocena: 4

Za egzemplarz recenzyjny serdecznie dziękuję!

Słownik adaptacji filmowych, Andrzej Kołodyński i Konrad J. Zarębski

Słownikadaptacji filmowych autorstwa Andrzeja Kołodyńskiego (doktora filmologii, krytyka filmowego, redaktora naczelnego miesięcznika KINO) oraz Konrada J. Zarębskiego (krytyka i dziennikarza filmowego, sekretarza redakcji miesięcznika KINO) wydany w 2011 roku (wydanie II, pierwsze miało miejsce w 2006 roku) w Warszawie i Bielsko - Białej nakładem Wydawnictwa Park Edukacja, współpracującego z Wydawnictwem Szkolnym PWN jest kompilacją wiedzy o około 120 adaptacjach filmowych dzieł literackich (głównie powieści, rzadziej dramatów). Zawiera kolorowe i czarno-białe ilustracje uzupełniające treść haseł uporządkowanych alfabetycznie. Format książki to 21 cm, a objętość 384 strony, oprawa miękka broszurowa.

Słownikadaptacji filmowych zawiera w sumie, sześć indeksów przedmiotowych oraz osobowych: indeks dzieł literackich, indeks autorów, indeks adaptacji filmowych, indeks reżyserów, indeks scenarzystów oraz indeks wykonawców- każdy z nich jest również indeksem alfabetycznym, dzięki czemu w sposób łatwy i przyjemny możemy odnaleźć interesujące nas hasło.

Każde hasło opatrzone jest biogramem autora powieści czy dramatu, w którym odnajdziemy takie informacje jak, przykładowo: daty urodzin i śmierci, największe osiągnięcia literackie, pochodzenie, źródła inspiracji, jakie czerpał do stworzenia danego dzieła literackiego; opis fabuły książki oraz filmu, razem z twórcami (w tym reżyserem, scenarzystą, aktorami) i scenariuszem. Ciekawostki i anegdoty ubarwiają hasła, stając się ciekawsze i lepiej oddające historię, którą mają za zadanie przekazać.

Według twórców, Słownik adaptacji filmowych ma za zadanie ukazać na wielu przykładach korelacje między literaturą a filmem, ale także adaptację i jej mnogość gatunkową, która objawia się poprzez złożony proces modyfikacji i przystosowywania danego dzieła na potrzeby filmu. Niekiedy dzieło literackie przechodzi swego rodzaju inwersję, zmieniane jest niemal wszystko w fabule, amplifikuje się elementy, by film stał się znacznie bardziej ciekawy (według zamysłu twórców danego dzieła) zmieniając jego pierwotny układ. Przeniesienie fabuły książki ze stronic i słów, na taśmę filmową jest żmudną i ciężką pracą, o której autorzy Słownika adaptacji filmowych nie zapominają i rzetelnie, starają się w każdym haśle do tego nawiązać: do zmian jakie zostały wprowadzone do filmu, a może wręcz odwrotnie- film jest wierny książce w całości.

W Słowniku adaptacji filmowych odnajdziemy swego rodzaju kanon adaptacji filmowych, począwszy od kinematografii amerykańskiej, po ekranizacje europejskie i polskie. Wszystkie filmy zamieszczone w tym słowniku są znane większości czytelników, są łatwo dostępne, często bywają lekturami szkolnymi, na przykład Chłopi, czy Faraon.

Słownikadaptacji filmowych ma ograniczony zakres: zawarte w nim hasła ograniczają się tylko do adaptacji filmowych, dobrych adaptacji filmowych, które wniosły wiele do kinematografii, nie tylko polskiej, ale i światowej. Jak sami autorzy piszą we wstępie: 

„O doborze poszczególnych tytułów decydowała zasada równowagi: zarówno same filmy, jak i inspirująca je literatura muszą reprezentować określony, wysoki poziom, za którym stoją z jednej strony prestiżowe nagrody, z drugiej zaś- popularność wśród czytelników i widzów, mierzona ilością wznowień i miejscem na filmowych listach przebojów.”

Książka ta jest przeznaczona do użytku szkolnego, o czym informuje nas czwarta strona okładki, zapewne jako uzupełnienie wiadomości zdobywanych na lekcjach języka polskiego.

Wydawnictwo Szkolne PWN jest członkiem Grupy Wydawniczej PWN i działa na rynku książki edukacyjnej od stycznia 1997 roku wydając podręczniki (szkolne i akademickie), słowniki, encyklopedie, leksykony... a współpracujące z nim Wydawnictwo PARK od 2007 roku, na rynku polskim jest od 1990 roku, specjalizując się w publikacjach z dziedziny prawa i ekonomii, oraz wydając słowniki, leksykony, tablice naukowe.

Doskonale przedstawiona treść (nie tylko ze względów merytorycznych, ale i typograficznych- bardzo przejrzysty układ strony, czcionka czytelna; zastosowanie wyróżnień i koloru), w ciekawy sposób zawarto wszystkie ważne dla danego hasła informacje, między innymi, oprócz noty o autorze zawarto również dane dotyczące reżysera, scenarzysty, kiedy i gdzie film był kręcony, kto był odpowiedzialny za kostiumy, muzykę, kto wyprodukował dany film oraz, oczywiście informacje dotyczące obsady aktorskiej. Wszystkie te informacje przybliżają nas do historii kinematografii i pozwalają dostrzec powiązanie z literaturą- w końcu pierwowzorami, oprócz codziennych czynności i zdarzeń życia ludzkiego, była również literatura, której magiczny świat przenoszono

(i nadal się przenosi) na srebrny ekran.

Oprawa miękka i odpowiedni format idealnie nadają się do zabierania Słownika adaptacji filmowych nie tylko do szkoły, na lekcje języka polskiego, ale i również w podróż, bowiem słownik ten nie jest tradycyjnym słownikiem ze sztywnym językiem, czyta się go raczej jak artykuł w czasopiśmie- napisany językiem prostym i przystępnym.

Treść Słownika adaptacji filmowych oprócz obszernego streszczenia filmu, ciekawostek z planu filmowego, zawiera również zamierzenia twórców danego filmu, czym się inspirowali i czy wiernie oddali fabułę książki. Znajdziemy tam również informacje o wcześniejszych adaptacjach danych książek, ich ocenę według autorów.

Podobnie jest z tekstami dotyczącymi książek- każdy z nich wypełniony jest maksymalnie informacjami: o inspiracjach autora, z czego czerpał autor, na czym się wzorował, co chciał przekazać pisząc daną książkę. Wszystko to wzbogaca naszą wiedzę zdobytą w szkolnych latach, bowiem ten słownik, z pewnością zainteresuje nie tylko ucznia, ale i osoby, które pałają miłością do kina i literatury, albo tylko do kina, albo tylko do literatury- znajdą tu wiele interesujących informacji, których nie przeczytają nigdzie indziej (wyłączają internet) skondensowane i rzetelnie opracowane.

Wszystkie, wymienione cechy zdają się przemawiać tylko na korzyść Słownika adaptacji filmowych i rzeczywiście tak jest. Próżno doszukać w nim wad- kompilacja utworów literackich i ich adaptacji wydaje się dobrze przemyślana. Jedyną wadą może być samo wydanie, które po kilkunastu czy kilkudziesięciu przejrzeniach przez zainteresowanych zniszczeje i straci na wartości estetycznej.

Słownikadaptacji filmowych to obowiązkowa pozycja dla miłośników kinematografii i dla ciekawych świata literatury w całkiem nowej odsłonie. Słownik ten, na pewno doskonale sprawdzi się podczas pisania prezentacji maturalnej z języka polskiego o tematyce adaptacji filmowych danych powieści.

Słownik ten jest jedną z niewielu pozycji na rynku traktującą o tematyce adaptacji filmowych, który zyskał rzeszę czytelników oraz, który pokazując nam zachodzącą relację między literaturą a filmem nie zapomina o tych mniej znanych publikacjach, czy też adaptacjach mniej znanych publikacji. Dzięki temu odkrywa na nowo dawno zapomniane utwory i kusi, by po nie sięgnąć- tak samo po film, jak i po książkę.

[recenzja napisana na Źródła Informacji]

Moja ocena: 4 

Z tęsknoty za Judy, Anne Cassidy

Jak silna potrafi być tęsknota? I ile człowiek może wytrzymać, żyjąc w ciągłej niepewności i skrywając ciągle tajemnicę? Ile jest w stanie człowiek z siebie dać, by odnaleźć dziecko, które zniknęło i nigdy nie wróciło? Miłość i smutek przepełniają każdą stronicę tej książki... 

O Anne Cassidy, autorce "Z tęsknoty za Judy" pisałam już wcześniej, przy okazji recenzji "Gdzie jest Jennifer?" :)

tłumaczenie: Monika Kowaleczko-Szumowska

tytuł oryginału: Missing Judy

wydawnictwo: Stentor/Kora

data wydania: 2009 (data przybliżona)

ISBN: 9788361245353

liczba stron: 192

Judy zaginęła osiem lat temu. Kim, jej siostra, która się nią opiekowała obwinia się o to, co się stało. Judy miała wtedy pięć lat. Po latach ciszy i braku jakichkolwiek śladów, Policja trafia na pewien trop. W rodzinie budzi się nadzieja na zakończenie tej sprawy, choć już nikt nie wierzy, że mała żyje...

"Z tęsknoty za Judy" to książka poruszająca dość przemilczany w literaturze temat- dzieci, które zniknęły i nigdy się nie odnalazły. Temat ciężki, bo nasycony wielkim żalem, tęsknotą i cierpieniem, ale pokazany w przystępny sposób: retrospekcje z miejsca zdarzenia pomieszane są z tymi z teraźniejszości, gdzie Kim ma już siedemnaście lat, a całe dnie spędza na uczelni. Jednak życie Kim zatrzymało się, gdy tylko zdała sobie sprawę, że już nie odzyska siostry... 

Książka ta niesie ze sobą wiele refleksji, człowiek zaczyna doceniać, to, że ma obok siebie swoje rodzeństwo. Poczucie straty w tej książce, co prawda dominuje, ale nie jest najważniejsze- najważniejsza jest miłość, która utrzymuje rodzinę w nieustannych poszukiwaniach i próbach odnalezienia Judy. 

Brakowało mi jednak czegoś w tej książce, czegoś, co złapało by mnie za serce i nie pozwoliło mi oderwać się od niej. Może to już nie ten wiek? ;)

W każdym bądź razie, książka ta jest godna polecenia, przeczytałam ją jednym tchem podczas podróży z moich rodzinnych Mazur, doskonale umiliła mi czas.

Moja ocena: 4

Za egzemplarz serdecznie dziękuję!

Gdzie jest Jennifer?, Anne Cassidy

Najpierw przeczytała tę książkę moja młodsza, trzynastoletnia siostra. Nie mogła się od niej oderwać, choć za czytaniem książek wcale nie przepada. Kończąc ją miała łzy w oczach. Była nią oczarowana i polecała ją swoim koleżankom. Zaintrygowała mnie. I może przez to źle się do niej nastawiłam? 

Anne Cassidy zanim poświęciła się wyłącznie pisarstwu, przez kilka lat pracowała jako nauczycielka. Jej specjalnością są kryminały i dreszczowce dla nastolatków. Napisała aż osiem książek należących do tego gatunku. Pisuje także powieści obyczajowe dla młodych czytelników. Zajmuje się w nich problemami trudnego dzieciństwa i skomplikowanymi życiowymi decyzjami, które muszą podejmować nastolatki. Cassidy świetnie rozumie swoich bohaterów, potrafi głęboko wnikać w ich sprawy i bez względu na wszystko zawsze staje po ich stronie.

Tłumaczenie: Marta Ostrowska

Tytuł oryginału: Looking for JJ.

Wydawnictwo: Stentor

Data wydania: 2007 (data przybliżona)

ISBN: 978-83-89-31594-6

Liczba stron: 267

W wietrzny wiosenny dzień, trzy dziewczynki wybrały się do lasu nieopodal miejscowości Berwick Waters. Wróciły jednak tylko dwie z nich: Lucy, młodsza o rok od pozostałych dwóch dziewczynek i Jennifer- główna i tytułowa zarazem bohaterka. Od tamtego dnia wszystko się zmieniło... 

Alice Tully zamieszkała z Rosie, pracownikiem Opieki Społecznej, z którą od razu nawiązała nić porozumienia i sympatii. Znalazła pracę, a od września miała iść na studia. Kochający mężczyzna, Frankie nie odstępował jej na krok- czy może pragnąć czegoś więcej? Przeszłość jednak nie dawała jej spokoju. Coraz więcej, dziwnych zbiegów okoliczności przypominało jej o wydarzeniach, które rozegrały się sześć lat temu... 

"Gdzie jest Jennifer?" jest historią pełną emocji i nadziei na lepsze życie. Sam pomysł na fabułę jest naprawdę świetny- pełen napięcia, ciekawych postaci i historii, która ciekawi. Rozdziały poprzeplatane są retrospekcjami z życia głównej bohaterki, które pomagają nam zrozumieć w swoim czasie realia całego zajścia, życie dziewczynki, które nigdy nie było stabilne. 

Mimo to jakoś nie mogłam się wciągnąć w tą książkę- zły czas i miejsce? Sama nie wiem... Ta książka ma wszystko, co najlepsze- świetny styl pisarski, pełną napięcia fabułę, która powinna nie pozwolić mi się od niej oderwać... Polubiłam bohaterów i świat, który stworzyła autorka, ale czegoś mi zabrakło- jakiejś iskierki.

Mimo wszystko uważam, że warto po nią sięgnąć :) Zwłaszcza, że z taką historią się jeszcze nigdy nie spotkałam. :)

„Zapomnieć. Takie proste słowo. Gdyby część jej mózgu potrafiła od tak, po prostu wymazać informację bez śladu. Tak jak zapomniała o drobiazgach: wysłaniu życzeń, oddaniu książki do biblioteki, kupieniu pasty do zębów podczas zakupów w supermarkecie. Z wielkimi wydarzeniami nie jest już jednak tak łatwo. Wyryły się w pamięci na zawsze. Żyją w tkankach mózgu, pod skórą, we krwi. Zwinięte w kłębek, drzemią w nieświadomości, do czasu, aż coś je zbudzi. Ni stąd ni zowąd wspomnienia ożywają, wypełniając głowę obrazami przeszłości.”

{cytat pochodzi z tej książki}

Moja ocena: 4

Za egzemplarz serdecznie dziękuję!

PS Przypominam, że do dzisiaj można zapisywać się na moje losowanie! :) KLIKNIJ i spróbuj szczęścia! :)

Przejście graniczne, Tadeusz Rawa

Kiedyś, jeszcze za czasów szkolnych często czytywałam poezję- chłonęłam tomiki za tomikami, aż nagle... przestałam. Żałuję, bo w poezji odnajdywałam to, co w danej chwili było dla mnie ważne i niesamowite piękno, zawarte w kilku wersach. Postanowiłam po latach wrócić nie tylko do czytania, ale i pisania. Dlatego sięgnęłam po tomik poezji autorstwa Tadeusza Rawy.

Tadeusz Rawa jest dziennikarzem i tłumaczem. Urodził się w 1959 r. we Włodawie, w województwie lubelskim. Szkołę średnią ukończył w Lublinie, potem studiował filologię skandynawską na Uniwersytecie Gdańskim. Od 1982 r. mieszka w Szwecji. W latach 90., po ukończeniu studiów dziennikarskich w Umea, pracował w kilku gazetach szwedzkich, a potem w redakcji polskiej szwedzkiego radia. Przez kilka lat był korespondentem skandynawskim radia RMF FM.

(informacje pochodzą z okładki "Przejścia granicznego", niestety niewiele tych informacji) 

Wydawnictwo: Oficyna Wydawnicza Impuls

Liczba stron: 60 

"Przejście graniczne" to tomik wielowątkowych wierszy. Każdy z poszczególnych wierszy różni się ze sobą, nie tylko tematyką ale również budową. Są i wiersze proste, białe ale i wiersze rymowane. Tematyka wierszy jest bardzo różna, wyszczególnić można np. tęsknotę za ojczyzną, czy też miłość i próba jej zrozumienia. Autor wierszy trzeźwo i celnie dobiera słowa w bardzo przystępny sposób i pokazuje wiele różnych emocji i spostrzeżeń, czy też przemyśleń. Krótkie teksty, nasycone do cna tym, co trzeba. Estetyczne, kruche a jednocześnie bardzo mocne, ale i łatwe w odbiorze.

Mimo wszystko, niektóre z wierszy nie przypadły mi do gustu- może nie to pokolenie? W każdym bądź razie, trafiłam wreszcie na tomik polskiego poety, który nie jest przesadnie "nawilżony" lepkimi metaforami, których nikt oprócz autora nie rozumie. To jest lekki zbiór kilkunastu wierszy, zgrabnie połączonych w całość. Niektóre z nich wydawały mi się bardziej prozą niż liryką... ale nie wiem sama czy to zaleta czy wada ;)

"Zło"

Zło lubi się przebierać.

Brodaty wujek,

który spędzał czas w bibliotekach,

nazywał się Lenin.

Miły młodzieniec,

przesiadujący w kafejkach Paryża

i snujący plany

uszczęśliwienia swojego narodu,

miał na imię Pol Pot.

Mułłowie o łagodnych oczach

wołający o krew.

Radykalne feministki,

których nikt nie bierze na poważnie.

Ale w jaskini idei Platona

stoją już gotowe na przyjęcie mężczyzn,

choć pewnie nie tylko ich,

obozy koncentracyjne,

a Stalin feminizmu,

i wcale nie musi on być kobietą,

być może ujrzał już

światło dnia. 

{cytat z tomiku "Przejście graniczne", Tadeusza Rawy, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2008, str.55}

Tomik, moim zdaniem jest dobry i myślę, że powinien się spodobać :)

Moja ocena: 4

Dziękuję serdecznie Oficynie Wydawniczej Impuls za egzemplarz recenzyjny!

Zdesperowane kobiety postępują desperacko, Halina Pawlowska

Witajcie kochani! :) Dzisiejsza recenzowana powieść jest z typowym czeskim humorem z lekką nutką ironii. Jak zawsze życie niesie nam wiele przeciwności, tak życie bohaterki powieści "Zdesperowane kobiety postępują desperacko" jest nimi usiane.

Halina Pawlowska jest absolwentką praskiej szkoły filmowej, scenarzystką, publicystką oraz autorką powieści humorystycznych, wydawanych w wielusettysięcznych nakładach. W czeskiej telewizji prowadziła popularne programy, w tym własny talk-show o wielomilionowej widowni. Wydaje czasopismo „Sťastný Jim”. W 2005 roku nakładem W.A.B. ukazała się powieść Zdesperowane kobiety postępują desperacko. Według książki Dzięki za każdy nowy ranek w 1993 roku powstał film z Franciszkiem Pieczką w roli głównej, wyróżniony m.in. Czeskim Lwem.

 Wydawnictwo W.A.B

Liczba stron: 136

 "Zdesperowane kobiety postępują desperacko" to jedna z wielu powieści z mojej ulubionej serii z miotłą Wydawnictwa W.A.B, której polecać, myślę, że nie trzeba. Opowiada historię zagubionej kobiety, Olgi, która próbuje odnaleźć się po rozwodzie. Karierę zaczynała jako ekspedientka, po pewnym czasie udaje jej się skończy studia psychologiczne. Cały czas jednak rozpamiętuje swoją małą stabilizację i poszukuje mężczyzny, wybranka życia przez co wpada w niezłe tarapaty!

Powieść z humorem, który być może ze względu na wiek, nie za bardzo rozumiem. To jedna z niewielu powieści czeskich jakie w życiu czytałam, więc i doświadczenia nie mam i nie wiem, jak się odnaleźć... Powieść czyta się szybko i przyjemnie, humor bawi, ale nie rozbawia- czegoś mi w tej powieści brakowało. Myślę, że to powieść typowo kobieca, która mówi o tym, z czym my same możemy się borykać. (oby nie! :D) Sama bohaterka przypomina mi moją babcię: korpulentną wiejską kobietę, która ze wszystkim sobie poradzi i wszystko załatwi :) Ciepła powieść, do czytania w ponure marcowe wieczory :)

Moja ocena: 4.

Słony smak piekła, Czesław Niemczyński

Z kolejną powieścią miałam nie lada problem. Znalazłam ją w mojej rodzinnej biblioteczce, podniszczona okładka, pożółkłe strony... ciężko się czyta taką książkę. Zwłaszcza jeśli opisuje tak ciężkie przeżycia...

Zanim przejdziemy dalej, chciałam poprosić o pomoc. Niestety nigdzie w internetowych zakamarkach nie mogłam znaleźć żadnej wzmianki na temat autora, więc jeśli macie jakieś informacje dotyczące autora powieści "Słony smak piekła"- Czesława Niemczyńskiego, proszę dajcie mi znać, pozostawiając komentarz albo pisząc na mój adres mailowy: mia.89@wp.pl

Z góry serdecznie dziękuję za jakąkolwiek pomoc! :)

Wydawnictwo: Krajowa Agencja Wydawnicza

Liczba stron: 144

"Słony smak piekła" to opowieść wpleciona w czasy II wojny światowej, opowiadająca o załogach statków płynących w konwojach przez Atlantyk. Szerzej udaje nam się poznać załogę polskiego statku "Jasło", który nie raz musiał walczyć o swoje przetrwanie na morzu, które przez wiele miesięcy było pod władaniem niemieckich U-bootów z załogami złaknionymi krwi i chwały, którą można było zdobyć tylko w walce dla ojczyzny. Historia sama w sobie nie jest skomplikowana: konwój wypływał ze Stanów Zjednoczonych i miał dopłynąć w jak największej liczbie do wysp Wielkiej Brytanii. Z odpowiednią osłoną to zadanie byłoby znacznie prostsze, niestety nieprzyjaciel miał przewagę...

Nigdy nie czytam takich powieści- sama myśl o wojnie przeraża mnie, ale ta powieść otworzyła mi oczy- każdy się bał, bał się torped, które rozerwą statek na części, bał się bomb głębinowych- czy to statek płynący w konwoju czy niemiecki zaczajony U-boot- każdy się bał. Strach był silniejszy niż zimno i głód. Ile jesteśmy w stanie znieść, by ocalić swoje życie?

Żałuję bardzo, że powieść nie jest oparta na faktach (co prawda konwoje pływały, ale nie było w nich statków "Jasło"). Historia przeraża. Przerażają emocje, które kierują ludźmi płynącymi na takich statkach podczas wojny. To jest dobra powieść, szkoda, że już zapomniana.

Polecam, każdemu, bez względu na upodobania czytelnicze :)

Moja ocena: 4

Przypominam o braniu udziału w mojej ankiecie! Chciałabym poznać Wasze wspomnienia związane z ulubionymi książkami dzieciństwa! (ankieta znajduje się w górnym lewym roku)
Serdecznie dziękuję za każdy głos!

Beksa (1990)

Witajcie kochani! 

Niestety znowu trochę czasu ubyło nim w końcu mogę zasiąść przed komputerem i coś tutaj napisać- sesja i egzaminy zapełniły cały mój czas. W każdym bądź razie, egzaminy zaliczone, więc mogę podzielić się z Wami nową recenzją :)

Tytuł oryginalny: Cry baby

Reżyseria: John Waters

Scenariusz: John Waters

Zdjęcia: Patrick Williams

Muzyka: David Insley

Rok produkcji: 1990

Produkcja: USA

Gatunek: Musical

Czas trwania: 85 minut

Obsada: Johnny Depp (Wade "Beksa" Walker) 

Amy Locane (Allison Vernon-Williams) 

Darren E. Burrows (Milton)

 

Już dawno temu miałam chrapkę na ten film, zwłaszcza, że gra i śpiewa (!!) w nim Johnny Depp (mój jeden z ulubionych aktorów). Nie zawiodłam się ani na Johnnym ani na ścieżce dźwiękowej.

"Beksa" opowiada historię grupy zbuntowanych chuliganów, którzy są zmorą mieszkańców Baltimore. Tytułowy i główny bohater Beksa (Johnny Depp) jest sierotą, mieszka razem ze swoją ciężarną siostrą u swojej babki i dziadka, chodzi do miejscowej szkoły, gdzie wpada mu w oko Allison, jedna z tych poważnych dziewczyn z nienagannymi manierami (w filmie takich ludzi określa się mianem "sztywniaków"), które cały swój wolny czas poświęcają nauce. Zakochują się w sobie od pierwszego wejrzenia, a ich miłość prowadzi do niesnasek, a nawet kłopotów z prawem!

"Beksa" jest jednym z tych filmów, który w sposób prześmiewczy pokazują realia amerykańskiego społeczeństwa żyjącego w latach 60'tych XX wieku - w okresie zmian kulturalnych. Niesamowicie dobra obsada aktorska, doskonała rola (i ten głos!) Johnny'ego Deppa, bardzo dobre piosenki- jak przystało na porządny musical, wpadają w ucho i człowiek potem nie może się ich pozbyć.

Niestety film, jak dla mnie jest zbyt krótki, za mało rozwinięta fabuła i człowiek czuje dziwny niedosyt, jakby czegoś zabrakło, a szkoda, bo pomysł i realizacja niczego sobie, tylko dużo za krótko. Mimo wszystko polecam, nie tylko fanom kreacji aktorskich Johnny'ego Deppa i fanom musicali :)

Moja ocena: 4