Kolor magii, Terry Pratchett

Książek Pratchetta chyba przedstawiać nikomu nie trzeba, ba samej postaci autora większości czytelnikom przestawiać nie trzeba. Jest to jeden z tych autorów, który przyciąga całym sobą coraz to szersze grono odbiorców. Jego cykl książek o mistycznym i przepełnionym magią Świecie Dysku zna wiele osób- nie tylko miłośnicy autora. Moim ambitnym, osobistym wyzwaniem jest przeczytanie każdej książki ze Świata Dysku w chronologii- tak, jak została napisana (wydania polskie troszkę różnią się z tymi angielskimi, co można zauważyć tutaj). Pierwszą w kolejności jest "Kolor magii", książka, która w sposób niebywały wprowadza nas w świat przedstawiony, klimat i dynamikę fabuły powieści Sir Pratchetta.

Tłumaczenie: Piotr W. Cholewa

Tytuł oryginału: The Colour Of Magic

Seria/cykl wydawniczy: Świat Dysku, tom 1

Wydawnictwo: Wydawnictwo Prószyński i S-ka

Data wydania: wrzesień 1994

ISBN: 978-83-7469-097-3

Liczba stron: 208 s.

"Kolor magii" to historia niedoszłego maga Rincewinda, który pewnego dnia spotyka zaiste dziwnego człowieka - pierwszego w historii Turystę, czterookiego Dwukwiata. Dwukwiat przybył do najstarszego i najbogatszego w zabytki miasta Świata Dysku, Ankh-Morpork z ciekawości. W swojej rodowitej krainie, pełnej złota, jest urzędnikiem znudzonym swoją codziennością. Pewnego dnia zatem zabrał swój bagaż (cóż to za dziwny bagaż o stu nóżkach!) i wyruszył w podróż. Tak się złożyło, że jedynie Rincewind znał język przybysza. Razem wpadli w niezłe tarapaty, gdy tylko wieść o bogatym przybyszu rozniosła się po mieście...


Muszę przyznać, bez bicia, że zanim przeczytałam tę książkę, obejrzałam film telewizyjny, który został nakręcony w 2008 roku i zrealizowany przez reżysera Vadima Jeana, a scenariusz napisał we współpracy z samym autorem. Książka, więc nie była dla mnie zbyt dużym zaskoczeniem (mimo, że film oglądałam ze trzy lata temu!). Niemniej bawiłam się prześwietnie! Specyficzny humor, wartka akcja, coraz to nowsze przygody maga-nieudacznika i wiecznego optymisty-turysty są jednymi z moich ulubionych ze Świata Dysku. 
Za każdym razem, gdy sięgam po książkę Pratchetta wiem, że to będzie przygoda niemalże nie do opisania. Świat przedstawiony jest tak bogaty w wszelkiego rodzaju stwory, miejsca i samych postaci, których ledwie możemy sobie wyobrazić- nasza wyobraźnia ma niezłe pole do popisu! Każda z istot, każdy bohater (nawet nie główny, ale poboczny) ma indywidualny charakter. Są niemal namacalny, z krwi i kości. Wykreowani i, niekiedy przerysowani. To właśnie lubię najbardziej- mnogość charakterów, mnogość światów i mnóstwo miejsca dla dobrej zabawy i doskonałego spędzenia czasu. 
Każdy jednak musi wyruszyć w tą podróż ku fantastycznej przygodzie sam! :)

Polecam, bez dwóch zdań.

Moja ocena: 5

Dzień z książką: zaległości

Mam ogromne zaległości, nie tylko z tą zabawą, ale ze wszystkim. Postaram się wreszcie poprawić. Na szczęście wszystko idzie ku lepszemu i mój chaos uczelniany powoli zostaje doprowadzony do ładu i składu.  Dzisiejszy post to zbiór zaległości, które postanowiłam w końcu nadrobić. Zebrało się tego naprawdę dużo, niestety z przyczyn ode mnie nie zależnych... 

Dzień 6 - Książka, przy której płaczesz

Jest kilka takich książek, ale nie podam konkretnych przykładów. Opowiem Wam raczej o tym, co mnie najbardziej wzrusza w książkach: nie romantyczne sceny, spotkania kochanków, wielkich miłości... Wzruszają mnie najczęściej najzwyklejsze, zdawałoby się ludzkie odruchy: chęć niesienia pomocy, miłość rodzicielska, piękne przyjaźnie i śmierć bohaterów, z którymi się zżyłam najbardziej. Wy też tak macie?

Dzień 7 - Książka, przez którą trudno przebrnąć

Ciężko mi było zawsze przebrnąć przez niektóre lektury szkolne- po prostu nie lubię być zmuszana do czytania. A późniejsze rozkładanie na czynniki pierwsze każdego zdania, akapitu czy sceny... okropność! Rozumie, że dzięki temu (być może) nauczyciele chcieli byśmy daną lekturę w pełni zrozumieli, ale to tylko rujnowało całą przyjemność z przeczytania danej pozycji. Nie fajne.

Dzień 8 - Mało znana książka, która nie jest bestsellerem, a powinna nim być

Bardzo trudne pytanie... Nigdy tak naprawdę nie kierowałam się modą, czy popytem na dane książki. Wolałam przeczekać cały ten "bum" i wówczas na trzeźwo sięgnąć po książkę, nie mając w pamięci żadnych uwag czy komentarzy. Taką książką, która nie była nigdy bestsellerem, moim zdaniem powinna być powieść Josephine Hart pod tytułem: "Zakrzepły dzień". Uboga w stronice, ale na szczęście nie treść. Doskonała i jedna z moich ulubionych książek z czasów jeszcze licealnych.

Dzień 9 - Książka wielokrotnie przez Ciebie czytana

Cykl powieści "Harry Potter..." - nie mogło być inaczej. Nadal podczytuję. I, zapewne w przyszłości ciągle to będę robić. Nigdy z nich nie wyrosnę. Nie chcę.

Dzień 10 - Pierwsza książka przeczytana przez Ciebie

"Przygody Tomka Sawyera" Marka Twaina - jedna z lektur szkolnych, którą przeczytałam znacznie wcześniej niż moi rówieśnicy. Będąc w bibliotece szkolnej, przykuła mnie okładka. Wypożyczyłam i przepadłam. Polubiłam Tomka i jego niesamowite przygody wciągnęły mnie na tyle, by poświęcić mu naprawdę sporo czasu. To był wyjątek, bo w czasach szkoły podstawowej czytać książek nie lubiłam.

Dzień 11 - Książka, dzięki której zaraziłeś się czytaniem

Patrz, dzień 9. Zaraziła nią mnie moja wychowawczyni i nauczycielka języka polskiego w szóstej klasie szkoły podstawowej. Po dziś dzień jestem jej za to wdzięczna.

Dzień 12 - Książka, która tak wycieńczyła Cię emocjonalnie, że musiałeś przerwać jej czytanie lub odłożyć na jakiś czas

Było takich książek kilka, jedną z nich z pewnością była "Płacząca Zuzanna" oraz "Droga do szczęścia". Obie naładowane emocjami, głównie negatywnymi, czytanie w ciężkim dla mnie okresie- niezbyt dobre połączenie, czyż nie? ;)

Dzień 13 - Najukochańsza książka z dzieciństwa

Patrz dzień czwarty. :)

Dzień 14 - Książka, która powinna się znaleźć na obowiązkowej liście lektur w szkole średniej

Nie ma takiej książki. To zbrodnia rozkładać na czynniki pierwsze świat przedstawiony, stylistykę konkretną dla danego autora. Nie lubiłam tego strasznie. Książki tracą duszę, magię. I my przez to też dużo tracimy (mniej zyskujemy). Rozumiem i zdaję sobie sprawę, że jest to ważny element nauczania, ale chyba nie chciałabym aby któraś z moich ulubionych książek została tak bezwstydnie obdarta ze swoich sekretów, które mogę odkrywać za każdym razem więcej... Może to dziwne, ale tak jest.

Dzień 15 - Ulubiona książka traktująca o obcych kulturach

Ostatnio to jest nią: "Podróż z Herodotem" Kapuścińskiego

Dzień 16 - Ulubiona książka, którą sfilmowano

Zdecydowanie "Biały Oleander", doskonała ekranizacja, niesamowity klimat :)

Dzień 17 - Książka, którą sfilmowano i zrobiono to źle

Nie przypominam sobie takiej. Na pewno było kilka takich pozycji (coś mi podpowiada, że któraś z adaptacji powieści Kinga nie była taka dobra jaka powinna być, ale nie potrafię sobie teraz niczego konkretnego przypomnieć). Umknęły z mej pamięci ;)

Dzień 18 - Twoja ukochana książka, której już nie można kupić

Chyba nie ma takiej. Nawet mangi, których od dawna nie wydawano, znowu są dostępne w księgarniach. Mam to szczęście, że zazwyczaj każda książka w jakiś magiczny sposób trafia w moje łapki, czy to dzięki księgarniom, czy wyprzedażom bibliotecznym, czy wymiankom, czy chociażby podczas buszowania w antykwariatach... :D

Dzień 19 - Książka, dzięki której zmieniłeś zdanie na jakiś temat

Każda przeczytana przeze mnie książka niesie ze sobą naukę. Próbuję z nich czerpać jak najwięcej. Są książki, które otwierają mój umysł na nowe kultury, sposoby patrzenia. Skłaniają do refleksji i inspirują. Nie potrafię podać tutaj konkretnego tytułu.

Dzień 20 - Książka, którą byś poleciła osobie o wąskich horyzontach myślowych

Sama nie wiem. Jeśli taka osoba nie wykaże inicjatywy, to nawet najlepsze, najciekawsza książka jej nie zainteresuje. Ciężko jest znaleźć taką, która będzie idealną odpowiedzią na to pytanie.

Dzień 21 - Książka, która przyniosła Ci wielką przyjemność, ale wstydzisz się przyznać, że ją czytałaś

Nie wstydzę się żadnej przeczytanej książki. W sumie nie rozumiem tego pytania. Czytanie to nie grzech, każda książka jest warta uwagi, nawet najbanalniejsza. Moja przyjaciółka zawsze powtarza: Książka czytana, to książka z duszą. - podpisuję się pod tymi słowami i nie mam zamiaru dyskwalifikować książek, czy ich w ogóle się wstydzić!

Dzień 22 - Ulubiona seria wydawnicza

Oczywiście, jest nią Seria z Miotłą (co każdy uważny czytelnik mógł już wielokrotnie zauważyć!) Seria ta stworzona jest idealnie pod moje gusta czytelnicze. Uwielbiam. Każda przeczytana książka jest dla mnie strzałem w dziesiątkę! :)

Dzień 23 - Ulubiony romans

Nie lubię romansów. Kiedyś zaczytywałam się romansami dla nastolatek z serii "Nie dla mamy, nie dla taty lecz dla każdej małolaty", ale to przeszłość. :) 

Dzień 24 - Książka, która okazała się jednym wielkim oszustwem

Nie znam takiej, albo nie mogę sobie przypomnieć.

Dzień 25 - Ulubiona autobiografia / biografa

Mało czytam takich pozycji i w tej chwili nie mam ulubionej.

Dzień 26 - Książka, którą chciałabyś przeczytać, a jeszcze nie jest napisana

Moja własna ;) A tak na serio, na pewno kontynuacja "HP", choć wiem dobrze, że to mrzonki i zapewne nigdy się nie doczekam.

Dzień 27 - Książka, którą byś napisała, gdybyś umiała

Ciężkie pytanie... nie potrafię na nie odpowiedzieć.

Martwy aż do zmroku, Charlaine Harris

To była jedna z tych książek, które zaliczałam do 'must read' już od jakiegoś czasu. I w końcu nadszedł ten moment- moja Biblioteka Uniwersytecka nigdy mnie nie zawodzi i po zamówieniu egzemplarza, od razu niemalże, zaczęłam czytać. Oderwałam się na chwilę od szarej uczelnianej rzeczywistości, która teraz coraz bardziej daje w kość (został mi ostatni tydzień zajęć, mnóstwo zaliczeń itp.). O tej książce słyszałam już naprawdę wiele, serial oglądałam pobieżnie- wiedziałam z czym się mam zmierzyć, ale nigdy nie pomyślałabym, że będę nią tak zauroczona!

Charlaine Harris (ur. 25 października 1951 roku w Tunica w stanie Missisipi) – bestsellerowa pisarka publikująca od ponad trzydziestu lat. Początkowo pisała poezję, później, podczas studiów na Rhodes College w Memphis w stanie Tennessee tworzyła sztuki teatralne. Kilka lat po ukończeniu studiów zaczęła pisać powieści. Obecnie mieszka w Magnolia w stanie Arkansas ze swoim mężem i trojgiem dzieci.

Do jej najgłośniejszych publikacji należy cykl The Southern Vampire Mysteries opowiadający o Sookie Stackhouse – kelnerce-telepatce z Luizjany, na podstawie którego HBO nakręciło serial Czysta krew (True Blood).

Tłumaczenie: Ewa Wojtczak

Tytuł oryginału: Dead Until Dark

Seria/cykl wydawniczy: Sookie Stackhouse tom 1

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Data wydania: czerwiec 2004

ISBN: 9788374801416

Liczba stron: 352 

Pierwszy tom z serii o kelnerce-telepatce, Sookie Stackhouse zabiera nas w podróż po poznania tego klimatycznego świata. Dzięki wynalezieniu syntetycznej krwi przez japońskich naukowców, wampiry mogą żyć pośród ludzi. Od tego momentu, Sookie marzy, by spotkać któregoś z martwych. Nie spodziewa się jednak, że spełniając swoje małe marzenie, wplącze się w szereg dziwnych wydarzeń, w tym również w sprawę morderstw młodych dziewczyn, bowiem staje się jedną z następnych ofiar mordercy...

"Martwy aż do zmroku" to książka napisana lekkim stylem, zabawna i wciagająca. Czyta się ją niezwykle szybko i przyjemnie a główna bohaterka daje się lubić z każdą stronicą coraz bardziej. Spodobał mi się świat przedstawiony- świat, który nie jest bez wad. W tym świecie wampiry są mniejszością, ludzie uczą się żyć z nimi, a one żyć pośród ludzi. Dla każdej ze stron taka zmiana jest naprawdę ciężka. I to widać w książce: społeczeństwo jest podzielone, narastają wrogie nastroje...

To jest jedna z tych książek, które rozładowują napięcia, bawią i wzruszają. Nie są, przy tym jednak płytkie i pozbawione swoistej refleksji. Doskonale zbudowana fabuła, mistrzowsko opisane sceny. Uwielbiam takie książki. I wampiry, które są takie, jakie je zapamiętałam z książek Anne Rice- eleganckie, nonszalanckie, zimne...

Wiem, że o tej serii napisano już wiele i moja, skromna recenzja (czy raczej zapis wrażeń) nie wniesie nic nowego... ale mam nadzieję, że Ci, którzy jeszcze nie sięgnęli po tę książkę, to uczynią.

Polecam!

Moja ocena: 5

***

Wybaczcie, że tak rzadko tutaj jestem. Na blogu recenzja miała pojawić się już wieki temu, ale zamieszanie z egzaminami, zaliczeniami i w dodatku moja grypa żołądkowa wszystko pokrzyżowały! :c

Mam nadzieję, że teraz będę miała więcej czasu i na czytanie i na pisanie, i na odwiedzanie Waszych blogów i komentowanie! :)

O człowieku, który chciał być szczęśliwy, Laurent Gounelle

Sięgając po tę książkę, nie spodziewałam się czegoś szczególnego. Pożyczyła mi ją, moja droga Dorotka, zachęciła. Zignorowałam czerwony napis na pierwszej stronie okładki, mówiący o tym, że książka, którą trzymam w rękach "uczyni dla Was więcej niż niejeden poradnik psychologiczny!". Poradników zazwyczaj nie czytuję, nie lubię po prostu. Wolę sama wyciągać ze swoich doświadczeń wnioski. (empirystka ze mnie niemalże :D) Zaparłam się jednak, przeczytałam i... uległam dziwnemu deja vu. Książka dziwnie przypomina mi "Jedz, módl się, kochaj" (gwoli wyjaśnienie, oglądałam tylko film, książki jeszcze nie czytałam)

Laurent Gounelle – francuski pisarz i specjalista w dziedzinie rozwoju osobistego. Autor książki "O człowieku, który chciał być szczęśliwy".

Tłumaczenie: Krystyna Szeżyńska-Maćkowiak

Tytuł oryginału: L'homme qui voulait être heureux

Wydawnictwo: Świat Książki

Data wydania: listopad 2010

ISBN: 978-83-247-1436-0

Liczba stron: 176

Akcja książki "O człowieku, który chciał być szczęśliwy" w głównej mierze rozgrywa się na wyspie Bali. Główny bohater Julian, podczas swoich wakacji spotyka sławnego uzdrowiciela, który, jak się okazuje później nie tylko leczy ciała, ale także dusze. Julian, jako nauczyciel, z pewnym sceptycyzmem podchodzi do nauk mistrza Samtyanga. Szybko, odkrywa jednak, jak zbawienne działanie mają rozmowy z mędrcem. Życie Juliana stopniowo zaczyna się zmieniać. On się zmienia, w zaledwie kilka dni, zaczyna odkrywać kim jest i czego pragnie w życiu. Wszakże mistrz postawił wielce zatrważającą diagnozę:

"(...) - Jest pan nieszczęśliwym człowiekiem"  

(str. 15)

Julian zdaje sobie sprawę, że kiedyś owe spotkania muszą dobiec końca. I dobiegają, ale on sam zdaje się być na nowo "zdrowy". Zaczyna żyć na nowo.

W tej książce, tak naprawdę nie liczy się fabuła. Liczą się prawdy życiowe, które są poruszane i przekazywane, czy to z ust mistrza, czy samego Juliana. Każde zdanie jest nacechowane dobrem czytelnika. Autor chce za wszelką cenę otworzyć oczy czytającemu, w pewien sposób (terapeutyczny?) pomóc mu w pokonaniu własnych słabości. Skłonić do refleksji nad własnym życiem.

Powiem szczerze, że kilka ujęć z życia Bali (m.in. wyprawa na plażę w czasie wykluwania się małych żółwi morskich!) urzekły mnie znacznie bardziej, niż cała ta, skrupulatnie opisana fabuła- właściwie dialog, między dwoma mężczyznami. Książka nie zachwyciła, może nie dała mi też zbyt wiele do myślenia, ale była to jedna z tych lektur, które od dawna chciałam przeczytać i, która sprawiła mi przyjemność. Nie da się ukryć, że była to sympatyczna lektura. Zaskoczyła mnie pozytywnie.

Moja ocena: 4-

Dziękuję, jeszcze raz za pożyczkę mojej Dorotce! :)

Mój tydzień z Marilyn, Colin Clark

Marilyn Monroe jest jedną z największych ikon kina, minionego wieku. Swoją grą aktorską bawiła i wzruszała miliony. Ale jaka była, gdy między ujęciami zamykała się w swojej garderobie? Kim była tak naprawdę? Może tak książka na wszystkie te pytania nie odpowiada, ale pokazuje nam jednoznacznie inny sposób patrzenia na tą utalentowaną kobietę. Colin Clark w swoich wspomnieniach ukazuje nam kobietę, która przytłoczona nadmiarem sławy, szuka ratunku. Taką Marilyn poznał i taką opisał.

Colin Clark (9 października 1932 – 17 grudnia 2002) był brytyjskim pisarzem i twórcą filmowym, specjalizującym się w produkcjach kinowych i telewizyjnych propagujących sztukę. Był synem Lorda Clarka z Saltwood (Sir Kenneth Clark, historyk sztuki) i młodszym bratem Alana Clarka, konserwatywnego polityka i historyka wojskowości, z którym nie utrzymywał jednak dobrych stosunków.

Tłumaczenie: Matylda Biernacka

Tytuł oryginału: My week with Marilyn

Wydawnictwo: Znak

Data wydania: luty 2012

ISBN: 978-83-240-1921-2

Liczba stron: 192

Książka ta jest zapisem tygodnia z życia autora, w czasie jego pracy przy powstawaniu filmu "Książę i aktoreczka" (na podstawie sztuki Terence'a Rattigana) w reżyserii Laurence'a Oliviera. Film ten pozwolił autorowi poznać Marilyn z całkiem innej strony, jako kobietę borykającą się ze sławą, zmęczoną ciągłą gonitwą i niemożnością, niemalże decydowania o sobie samej. Jest ledwo po ślubie z autorem Arturem Millerem, ich małżeństwo już, na samym początku zdaje się nie układać. Film i wyjazd do Anglii w czasie ich miesiąca miodowego wydaje się nie być dobrym pomysłem. Dni wloką się mozolnie. Colin staje się osobom, której Marilyn ufa. A on zrobi dla niej wszystko.

"Mój tydzień z Marilyn" jest książką, którą czyta się bardzo szybko. Wciąga od pierwszych stronic, bowiem bije z nich jakaś piękna prostota. Mimo, że życie Marilyn nie było proste ani przyjemne - piętno, które nad nią cały czas się unosiło, ciążyło jej. Nie wiedziała komu ufać, komu może powierzyć swoje życie. Ciężko było jej w obcym kraju. Colin był jej podporą. I to się wyczuwa z każdej strony.

Do książki dołączony jest aneks, w którym autor zawarł list, który napisał do przyjaciela z Portugalii, po tygodniu, który spędził w towarzystwie Marilyn Monroe. Poświadcza on, jak wielkie wywarła na nim wrażenie.

Książka spodobała mi się nie tylko ze względu na samą Marilyn, której fanką jestem od dziecka, ale dlatego też, że mogłam, choć na chwilę poczuć klimat kina z tamtej epoki. Kina, które miało sobie magię i klimat, który tworzyli sami aktorzy, nie efekty specjalne...

Polecam, zwłaszcza miłośnikom Marilyn.

Co do filmu: obejrzałam go, urzekł mnie, ale radzę najpierw sięgnąć po książkę- film jest prawie identyczny, różni się tylko szczegółami :)

Moja ocena: 4

Za egzemplarz recenzyjny serdecznie dziękuję!